Jardim da Inocência (part. Paulo César Baruk)
Ah ! que saudade
Que saudade de ouvir tua voz ao entardecer
Ah ! que vontade
Que vontade de voltar ao jardim da inocência
Se eu pudesse voltaria atrás e não faria novamente o que fiz
Troquei a minha comunhão
Pela escuridão da noite
Em trevas tornei os meus dias
Ah ! que vontade de andar contigo
Pelo jardim, na viração dos dias
Pegar em tuas mãos e voar
Pela imensidão da terra e te adorar
Ah Que vontade de dizer a Ti
Tudo que aprendi, nesse jardim
Jardim da inocência
Ah Que vontade de dizer a Ti
Tudo que aprendi, nesse jardim
Jardim da inocência
Tuin van Onschuld
Ah! Wat een gemis
Wat een gemis om jouw stem te horen bij het vallen van de avond
Ah! Wat een verlangen
Wat een verlangen om terug te keren naar de tuin van onschuld
Als ik kon, zou ik teruggaan en niet opnieuw doen wat ik deed
Ik ruilde mijn gemeenschap in
Voor de duisternis van de nacht
In duisternis maakte ik mijn dagen
Ah! Wat een verlangen om met jou te wandelen
Door de tuin, in de bries van de dagen
Jouw handen vastpakken en vliegen
Over de uitgestrektheid van de aarde en jou aanbidden
Ah! Wat een verlangen om tegen jou te zeggen
Alles wat ik heb geleerd, in deze tuin
Tuin van onschuld
Ah! Wat een verlangen om tegen jou te zeggen
Alles wat ik heb geleerd, in deze tuin
Tuin van onschuld