O anjo mais velho
"O dia mente a cor da noite
E o diamante a cor dos olhos
Os olhos mentem dia e noite a dor da gente"
Enquanto houver você do outro lado
Aqui do outro eu consigo me orientar
A cena repete a cena se inverte
enchendo a minha alma d'aquilo que outrora eu deixei de acreditar
tua palavra, tua história
tua verdade fazendo escola
e tua ausência fazendo silêncio em todo lugar
metade de mim
agora é assim
de um lado a poesia o verbo a saudade
do outro a luta, a força e a coragem pra chegar no fim
e o fim é belo incerto... depende de como você vê
o novo, o credo, a fé que você deposita em você e só
Só enquanto eu respirar
Vou me lembrar de você
De oudste engel
De dag liegt over de kleur van de nacht
En de diamant de kleur van de ogen
De ogen liegen dag en nacht over onze pijn
Zolang jij aan de andere kant bent
Kan ik hier aan deze kant mijn weg vinden
De scène herhaalt zich, de scène draait om
En vult mijn ziel met wat ik ooit niet meer geloofde
Jouw woord, jouw verhaal
Jouw waarheid die onderwijs geeft
En jouw afwezigheid die overal stilte brengt
De helft van mij
Is nu zo
Aan de ene kant de poëzie, het werkwoord, de heimwee
Aan de andere kant de strijd, de kracht en de moed om het einde te bereiken
En het einde is mooi, onzeker... het hangt af van hoe jij het ziet
Het nieuwe, het geloof, het vertrouwen dat je in jezelf stelt en alleen
Zolang ik adem
Zal ik me jou herinneren
Escrita por: Fernando Anitelli