Fado das Trincheiras
O soldado na trincheira, não passa duma toupeira
Vive debaixo do chão
Só pode ter a alegria de espreitar a luz do dia
Pela boca de um canhão
Mas quando chegar a hora dele arrancar por aí fora
Ao som da marcha de guerra
Seus olhos são duas brasas e as toupeiras ganham asas
Como as águias lá da serra
Rastejamos como sapos, com as fardas em farrapos
Pela terra de ninguém
Mas cá dentro o pensamento, corre mais alto que o vento
Voando pra nossa mãe
E se eu morrer na batalha, só quero ter por mortalha
A bandeira nacional
E na campa de soldado, só quero um nome gravado
O nome de Portugal
Soldados da nossa terra, são voluntário da guerra
Que vêm bater-se por brio
Raça de sangue e de glória, que escreveu a nossa história
Nos mundos que descobriu
Por isso a pátria distante, brilha em nós a cada instante
Como a luz de uma candeia
Que arde de noite e de dia no altar da virgem Maria
Na igreja da nossa aldeia
Fado van de Loopgraven
De soldaat in de loopgraaf, is niet meer dan een mol
Leeft onder de grond
Kan alleen maar de vreugde hebben om het daglicht te bespieden
Via de mond van een kanon
Maar als het zijn tijd is om daarbuiten te trekken
Op de klanken van de oorlogsmars
Zijn ogen zijn twee gloedjes en de mollen krijgen vleugels
Als de arenden daar in de bergen
Kruipen we als kikkers, met de uniformen in stukken
Door het niemandsland
Maar hierbinnen gaat de gedachte, hoger dan de wind
Vliegend naar onze moeder
En als ik sterf in de strijd, wil ik alleen als lijkwade
De nationale vlag
En op het graf van de soldaat, wil ik alleen een naam gegraveerd
De naam van Portugal
Soldaten van ons land, zijn vrijwilligers van de oorlog
Die komen vechten voor eer
Ras van bloed en glorie, die onze geschiedenis schreef
In de werelden die het ontdekte
Daarom straalt het verre vaderland, in ons elke seconde
Als het licht van een kaars
Die 's nachts en overdag brandt op het altaar van de maagd Maria
In de kerk van ons dorp