Casinha Dum Pobre
Uma casinha dum pobre
É um cantinho dos céus
Por sob a telha que a cobre
Há sempre a graça de Deus
Tem mais graça mais encanto
Quanto mais pequena for
Estamos mais perto por tanto
Quanto mais perto melhor
Uma casa pequenina como a nossa
É uma bênção divina
Que as nossa almas adoça
Braseiro que nos aquece primeiro
E nos conforta depois
Que pena ela não ser mais pequena
Pra só cabermos os dois.
A esperança, candeia acesa
A Luz é semi estreito
Na fé é quem poi a mesa
E o amor serve de leito
O trabalho acende o lume
Que jamais se apagará
Não se abre a porta ão ciúme
Por que não cabia lá
Uma casa pequenina como a nossa
É uma bênção divina
Que as nossa almas adoça
Braseiro que nos aquece primeiro
E nos conforta depois
Que pena ela não ser mais pequena
Pra só cabermos os dois
Huisje van een Arme
Een huisje van een arme
Is een hoekje van de hemel
Onder het dak dat het bedekt
Is er altijd de genade van God
Er is meer charme, meer betovering
Hoe kleiner het is, hoe beter
We zijn dichterbij, zoveel
Hoe dichterbij, hoe beter
Een klein huisje zoals het onze
Is een goddelijke zegen
Die onze zielen verzacht
Een vuurtje dat ons eerst verwarmt
En ons daarna troost
Wat jammer dat het niet kleiner is
Zodat we er alleen met z'n tweeën in passen.
De hoop, een brandende kaars
Het licht is half smal
In het geloof is wie de tafel dekt
En de liefde dient als bed
Het werk steekt het vuur aan
Dat nooit zal doven
De deur opent niet voor jaloezie
Want daar past het niet.
Een klein huisje zoals het onze
Is een goddelijke zegen
Die onze zielen verzacht
Een vuurtje dat ons eerst verwarmt
En ons daarna troost
Wat jammer dat het niet kleiner is
Zodat we er alleen met z'n tweeën in passen.