On ne voit pas le temps passer
On se marie tôt à vingt ans
Et l'on n'attend pas des années
Pour faire trois ou quatre enfants
Qui vous occupent vos journées
Entre les courses la vaisselle
Entre ménage et déjeuner
Le monde peut battre de l'aile
On n'a pas le temps d'y penser
Faut–il pleurer, faut–il en rire
Fait–elle envie ou bien pitié
Je n'ai pas le cœur à le dire
On ne voit pas le temps passer
Une odeur de café qui fume
Et voilà tout son univers
Les enfants jouent, le mari fume
Les jours s'écoulent à l'envers
A peine voit–on ses enfants naître
Qu'il faut déjà les embrasser
Et l'on n'étend plus aux fenêtres
Qu'une jeunesse à repasser
Faut–il pleurer, faut–il en rire
Fait–elle envie ou bien pitié
Je n'ai pas le cœur à le dire
On ne voit pas le temps passer
Elle n'a vu dans les dimanches
Qu'un costume frais repassé
Quelques fleurs ou bien quelques branches
Décorant la salle à manger
Quand toute une vie se résume
En millions de pas dérisoires
Prise comme marteau et enclume
Entre une table et une armoire
Faut–il pleurer, faut–il en rire
Fait–elle envie ou bien pitié
Je n'ai pas le cœur à le dire
On ne voit pas le temps passer
We zien de tijd niet verstrijken
We trouwen vroeg, op twintig jaar
En we wachten niet jaren meer
Om drie of vier kinderen te krijgen
Die je dagen vullen keer op keer
Tussen de boodschappen en de afwas
Tussen schoonmaken en de lunch
De wereld kan in de problemen zitten
We hebben geen tijd om erover na te denken
Moet je huilen, moet je lachen
Is het iets om jaloers op te zijn of om medelijden mee te hebben?
Ik heb er niet het hart voor om het te zeggen
We zien de tijd niet verstrijken
Een geur van dampende koffie
En daar is haar hele universum
De kinderen spelen, de man rookt
De dagen verstrijken achterstevoren
Je ziet je kinderen nauwelijks geboren
Of je moet ze al weer omhelzen
En je hangt niet meer aan de ramen
Dan een jeugd die je moet strijken
Moet je huilen, moet je lachen
Is het iets om jaloers op te zijn of om medelijden mee te hebben?
Ik heb er niet het hart voor om het te zeggen
We zien de tijd niet verstrijken
Ze heeft in de zondagen alleen maar gezien
Een net gestreken kostuum
Een paar bloemen of takken
Die de eetkamer versieren
Wanneer een heel leven zich samenvat
In miljoenen zinloze stappen
Vast als hamer en aambeeld
Tussen een tafel en een kast
Moet je huilen, moet je lachen
Is het iets om jaloers op te zijn of om medelijden mee te hebben?
Ik heb er niet het hart voor om het te zeggen
We zien de tijd niet verstrijken