À Saint-Germain-des-Prés
J'habite à Saint-Germain-des-Prés
Et chaque soir j'ai rendez-vous
Avec Verlaine
Ce vieux pierrot n'a pas changé
Et pour courir le guilledou
Près de la Seine
Souvent l'on est flanqué
D'Apollinaire
Qui s'en vient musarder
Chez nos misères
C'est bête, on voulait s'amuser
Mais c'est raté
On était trop fauchés
Regardez-les tous ces voyous
Tous ces poètes de deux sous
Et leur teint blême
Regardez-les tous ces fauchés
Qui font semblant de ne jamais
Finir la semaine
Ils sont riches à crever
D'ailleurs ils crèvent
Tous ces rimeurs fauchés
Font bien des rêves quand même
Ils parlent le latin
Et n'ont plus faim
A Saint-Germain-des-Prés
Si vous passez rue de l'Abbaye
Rue Saint-Benoît, rue Visconti
Près de la Seine
Regardez le monsieur qui sourit
C'est Jean Racine ou Valéry
Peut-être Verlaine
Alors vous comprendrez,
Gens de passage,
Pourquoi ces grands fauchés
Font du tapage
C'est bête
Il fallait y penser
Saluons-les
A Saint-Germain-des-Prés
Ik woon in Saint-Germain-des-Prés
Ik woon in Saint-Germain-des-Prés
En elke avond heb ik een afspraak
Met Verlaine
Die oude pierrot is niet veranderd
En om de guilledou te rennen
Bij de Seine
Vaak zijn we omringd
Door Apollinaire
Die komt rondhangen
Bij onze ellende
Het is dom, we wilden ons vermaken
Maar het is mislukt
We waren te blut
Kijk naar hen, al die schurken
Al die poëten van twee cent
En hun bleke huid
Kijk naar hen, al die bluten
Die doen alsof ze nooit
De week kunnen rondkomen
Ze zijn rijk om te sterven
Trouwens, ze sterven
Al die blutten met rijm
Dromen toch wel veel
Ze spreken Latijn
En hebben geen honger meer
In Saint-Germain-des-Prés
Als je langs de rue de l'Abbaye komt
Rue Saint-Benoît, rue Visconti
Bij de Seine
Kijk naar de man die glimlacht
Dat is Jean Racine of Valéry
Misschien Verlaine
Dan begrijp je,
Mensen van voorbijgang,
Waarom die grote bluten
Zo'n herrie maken
Het is dom
Je had erover na moeten denken
Laten we ze groeten
In Saint-Germain-des-Prés