Detrás da Lona
Eis que o tempo enfeitiçado,
Ao desejo dos batuques,
Traz a tona o detras deste
Tórrido vendo.
Que em ecos nos sufocam
Num cessar sereno e violento
Que aqui lhe chamam,
Desesperança.
Troca ás vestes do avesso
Veste as vozes da alegria
Onde haja luz, haja som,
Onde queima a vida,
Lhe soa tambor
Finda a calmaria
Lona florida erguida
Troca em toques entre os corpos
Eis o estandarte do sorrir.
Soa o côro dos palhaços
Macunados ao barulho
Em sonata a tantos cantos
Em resgate à noite encantos.
Que em brisa mansa agora vem
Em paixão ao sonho curto
Que se abre entre esses lábios
Embalando a nossa noite
Nesse rede gargalhada
Deste barco que é o som.
Detrás de la Carpa
He aquí que el tiempo hechizado,
Al deseo de los tambores,
Trae a la luz lo que está detrás de este
Viento tórrido.
Que en ecos nos ahogan
En un cese sereno y violento
Que aquí llaman,
Desesperanza.
Cambia las vestiduras al revés
Viste las voces de la alegría
Donde haya luz, haya sonido,
Donde arde la vida,
Suena el tambor
Finaliza la calma
Carpa florida levantada
Cambia en roces entre los cuerpos
He aquí el estandarte de la sonrisa.
Suena el coro de los payasos
Embriagados por el ruido
En sonata a tantas canciones
Rescatando los encantos de la noche.
Que en brisa suave ahora viene
En pasión al sueño corto
Que se abre entre esos labios
Arrullando nuestra noche
En esta red de risas
De este barco que es el sonido.