En Mäktig Här
Da jag rest mitt tryne mot den eviga skyn.
Jag hörde ett läte jag aldrig glömma.
En här sa mäktig vid skogens bryn.
Fa denna syn ens kunnat drömma.
Jag tog mitt spjut jag lyfte mitt horn.
Fran hornets läppar en mäktig ton.
Hären lystrade marscherade fram.
De gav sig mitt liv, bergets stamm.
En gava av urbergets ande.
En pakt som alla glömt.
Nu tagas de fram pa knotiga ben,
Fram, fram, fram.
Blodet nu rinna i floder.
Över mark och flod.
Ett svek nu skymtats av vise.
Fa öron lyssna da.
En gava av urbergets ande.
En pakt som alla glömt.
Nu skymtas fjärran länder.
Fram, fram, fram.
I ar de vandrat, krigets väg.
Blod ur väst och guld fran öst.
Da en tjärn som var manens lek.
Blev segerns slut och ett digert svek.
Hon vadat där i börjans gyttja.
Slitit sitt har med ormars gift.
Sugit själar och mannamod.
Det varit hennes avgrund i tusen ar.
En gava av urbergets ande.
En pakt som alla glömt.
Nu tagas de fram pa knotiga ben.
Fram, fram, fram.
Fram, fram, fram.
Blodet nu rinna i flöder.
Över mark och flod.
Ett svek nu skymtats av vise.
Fa öron lyssna da.
En gava av urbergets ande.
En pakt som alla glömt.
Nu skymtas fjärran länder.
Fram, fram, fram.
Hon vadat där i börjans gyttja.
Slitit sitt har med ormars gift.
Sugit själar och mannamod.
Det varit hennes avgrund i tusen ar.
En gava av urbergets ande.
En pakt som alla glömt.
Nu tagas de fram pa knotiga ben.
Fram, fram, fram.
Fram, fram, fram.
Nu skymtas fjärran länder.
Fram, fram, fram.
Een Machtige Heer
Toen ik mijn snuit naar de eeuwige lucht richtte.
Ik hoorde een geluid dat ik nooit zal vergeten.
Een hier zo machtig aan de rand van het bos.
Wie had deze visie ooit kunnen dromen?
Ik nam mijn speer, ik hief mijn hoorn.
Van de lippen van het hoorn kwam een machtige toon.
Het leger luisterde en marcheerde voort.
Ze gaven mij het leven, de stam van de berg.
Een gave van de geest van het oerland.
Een pact dat iedereen vergeten is.
Nu komen ze tevoorschijn op knoestige benen,
Vooruit, vooruit, vooruit.
Het bloed stroomt nu in rivieren.
Over land en rivier.
Een verraad nu zichtbaar voor de wijzen.
Laat oren luisteren dan.
Een gave van de geest van het oerland.
Een pact dat iedereen vergeten is.
Nu zijn verre landen in zicht.
Vooruit, vooruit, vooruit.
In jaren hebben ze gewandeld, de weg van de oorlog.
Bloed uit het westen en goud uit het oosten.
Toen een poel die het spel van de man was.
Werd het einde van de overwinning en een groot verraad.
Zij waadde daar in de modder van het begin.
Haar haar gescheurd door het gif van slangen.
Zij heeft zielen en moed van mannen gezogen.
Het was haar afgrond gedurende duizend jaar.
Een gave van de geest van het oerland.
Een pact dat iedereen vergeten is.
Nu komen ze tevoorschijn op knoestige benen.
Vooruit, vooruit, vooruit.
Vooruit, vooruit, vooruit.
Het bloed stroomt nu in rivieren.
Over land en rivier.
Een verraad nu zichtbaar voor de wijzen.
Laat oren luisteren dan.
Een gave van de geest van het oerland.
Een pact dat iedereen vergeten is.
Nu zijn verre landen in zicht.
Vooruit, vooruit, vooruit.
Zij waadde daar in de modder van het begin.
Haar haar gescheurd door het gif van slangen.
Zij heeft zielen en moed van mannen gezogen.
Het was haar afgrond gedurende duizend jaar.
Een gave van de geest van het oerland.
Een pact dat iedereen vergeten is.
Nu komen ze tevoorschijn op knoestige benen.
Vooruit, vooruit, vooruit.
Vooruit, vooruit, vooruit.
Nu zijn verre landen in zicht.
Vooruit, vooruit, vooruit.