395px

De Rand van de Dageraad

Fire Emblem: Three Houses

The Edge Of Dawn

Reach for my hand
I'll soar away
Into the dawn
Oh, I wish I could stay
Here in cherished halls
In peaceful days
I fear the edge of dawn
Knowing time betrays

Faint lights pass through colored glass
In this beloved place
Silver shines, the world dines
A smile on each face
As joy surrounds, comfort abounds
And I can feel I'm breaking free
For just this moment lost in time
I am finally me

Yet still I hide
Behind this mask that I have become
My blackened heart
Scorched by flames, a force I can't run from

I look to you
Like a red rose
Seeking the Sun
No matter where it goes
I long to stay
Where the light dwells
To guard against the cold
That I know so well

As the rain falls on the path
I chase your shadow
I don't feel a single drop
Or the ground below
Then you turn to me and I
Stop before I know
And the lie upon my lips
I let it go

Cross my heart
Making vows I know will be betrayed
A sad girl's pleas
Live only for a breath and then they fade

My dearest wish is that you'll know
These tender thought that only seem to grow
They are as snow, melting away
Yet seeking your warmth if only for a day

The blue moonlight
Cuts across our sight
As pure and clear as a ringing bell
Reaching for us in the night
As the wind calms my thoughts
I held strong on this terrace
I feel at peace
Carried away by the wind's song

Open the door
And walk away
Never give in
To the call of yesterday
Memories that made
Those days sublime
These ruined halls entomb
Stolen time

Reach for my hand
I'll soar away
Into the dawn
Oh, I wish I could stay
Here in cherished halls
In peaceful days
I fear the edge of dawn
Knowing time betrays

De Rand van de Dageraad

Reik naar mijn hand
Ik zal wegvliegen
Naar de dageraad
Oh, ik wou dat ik kon blijven
Hier in geliefde zalen
In vredige dagen
Ik vrees de rand van de dageraad
Wetende dat de tijd verraadt

Vage lichten glijden door gekleurd glas
In deze geliefde plek
Zilver schittert, de wereld dineert
Een glimlach op elk gezicht
Terwijl vreugde omringt, overvloed aan comfort
En ik voel dat ik vrij kom
Voor dit moment verloren in de tijd
Ben ik eindelijk mezelf

Toch verberg ik me nog
Achter dit masker dat ik ben geworden
Mijn verdoemde hart
Verbrand door vlammen, een kracht waar ik niet van kan wegrennen

Ik kijk naar jou
Als een rode roos
Die de zon zoekt
Ongeacht waar deze heen gaat
Ik verlang te blijven
Waar het licht woont
Om me te beschermen tegen de kou
Die ik zo goed ken

Terwijl de regen valt op het pad
Volg ik jouw schaduw
Ik voel geen druppel
Of de grond beneden
Dan draai je je naar mij en ik
Stop voordat ik het weet
En de leugen op mijn lippen
Laat ik los

Kruis mijn hart
Doe beloften waarvan ik weet dat ze verraden zullen worden
De smeekbeden van een treurig meisje
Leven slechts voor een adem en dan vervagen ze

Mijn grootste wens is dat je weet
Deze tedere gedachten die alleen maar lijken te groeien
Ze zijn als sneeuw, die smelt weg
Toch zoekend naar jouw warmte, als het maar voor een dag is

Het blauwe maanlicht
Snijdt door ons zicht
Zo puur en helder als een klingelende bel
Reikend naar ons in de nacht
Terwijl de wind mijn gedachten kalmeert
Stond ik sterk op dit terras
Ik voel me vredig
Meegenomen door het lied van de wind

Open de deur
En loop weg
Geef nooit toe
Aan de roep van gisteren
Herinneringen die maakten
Die dagen subliem
Deze verwoeste zalen begraven
Gestolen tijd

Reik naar mijn hand
Ik zal wegvliegen
Naar de dageraad
Oh, ik wou dat ik kon blijven
Hier in geliefde zalen
In vredige dagen
Ik vrees de rand van de dageraad
Wetende dat de tijd verraadt

Escrita por: Buttercup