The Lion's Roar
Now the pale morning sings of forgotten things
She plays a tune for those who wish to overlook
The fact that they've been blindly deceived
By those who preach and pray and teach
But she falls short and the night explodes in laughter
But don't you come here and say I didn't warn you
About the way your world can alter
And oh how you try to command it all still
Every single time it all shifts one way or the other
And I'm a goddamn coward, but then again so are you
And the lion's roar, the lion's roar
Has me evading and hollering for you
And I never really knew what to do
Well I guess sometimes I wish you were a little more predictable
That I could read you just like a book
For now I can only guess what's coming next
By examining your timid smile
And the ways of the old, old winds blowing you back 'round
And I'm a goddamn fool, but then again so are you
And the lion's roar, the lion's roar
Has me seeking out and searching for you
And I never really knew what to do
Sometimes I wish I could find my Rosemary Hill
I'd sit there and look at the deserted lakes and I'd sing
And every once in a while I'd sing a song for you
That would rise above the mountains and the stars and the sea
And if I wanted it to it would lead you back to me
And the lion's roar, the lion's roar
Is something that I have heard before
A children's tale, the lonesome wail of a lion's roar
De Brul van de Leeuw
Nu zingt de bleke ochtend over vergeten dingen
Ze speelt een deuntje voor degenen die willen negeren
Het feit dat ze blind zijn bedrogen
Door degenen die preken, bidden en onderwijzen
Maar ze komt tekort en de nacht barst in lachen uit
Maar kom hier niet en zeg dat ik je niet heb gewaarschuwd
Over hoe jouw wereld kan veranderen
En oh, hoe je nog steeds probeert het allemaal te beheersen
Elke keer als alles weer de andere kant op verschuift
En ik ben een verdomde lafaard, maar jij ook
En de brul van de leeuw, de brul van de leeuw
Laat me ontwijken en schreeuwen om jou
En ik wist nooit echt wat te doen
Nou, ik denk dat ik soms wens dat je iets voorspelbaarder was
Dat ik je kon lezen als een boek
Voor nu kan ik alleen maar raden wat er komt
Door je timide glimlach te onderzoeken
En de manieren van de oude, oude winden die je terugduwen
En ik ben een verdomde idioot, maar jij ook
En de brul van de leeuw, de brul van de leeuw
Laat me zoeken en speuren naar jou
En ik wist nooit echt wat te doen
Soms wens ik dat ik mijn Rosemary Hill kon vinden
Ik zou daar zitten en kijken naar de verlaten meren en ik zou zingen
En af en toe zou ik een lied voor jou zingen
Dat boven de bergen, de sterren en de zee zou stijgen
En als ik dat wilde, zou het je terug naar mij leiden
En de brul van de leeuw, de brul van de leeuw
Is iets dat ik eerder heb gehoord
Een kinderverhaal, de eenzame kreet van een leeuw.