Meisjes van 113
Hebben van die haperende voeten
Lopen daarmee overal tegenan
Weten helemaal niet wat ze moeten
Zetten de tv dan maar weer an
Moeten zwarte jurken, van die grote maten, aan
Die ze bij d'r oma zo afschuwelijk vonden staan
Willen niet in bejaardencentra, moeten er toch heen
En zijn daar met z'n honderden verschrikkelijk alleen
Meisjes van honderddertien, niet zo gelukkig
Meisjes van honderddertien, d'r net overheen
Te kippig voor kranten
Te doof voor de merels
Te jong voor 't graf en
Te oud voor de kerels
Met 't vage gevoel
Voor niks meer te deugen
En kallempjes aan
Verdampt je geheugen
Meisjes van honderddertien
Nog net niet gestoord
Honderd en dertien
Moeten nog voort
Chicas de 113
Tienen esos pies que se traban
Caminan por todas partes con ellos
No tienen ni idea de qué hacer
Así que encienden la televisión de nuevo
Deben usar vestidos negros, de esos tamaños grandes
Que encontraron tan horribles en la abuela
No quieren ir a centros de ancianos, pero tienen que ir
Y allí están, cientos de ellas, terriblemente solas
Chicas de ciento trece, no tan felices
Chicas de ciento trece, justo pasando
Demasiado ciegas para los periódicos
Demasiado sordas para los mirlos
Demasiado jóvenes para la tumba
Y demasiado viejas para los chicos
Con la vaga sensación
De no servir para nada más
Y con la mente en blanco
Tu memoria se desvanece
Chicas de ciento trece
Apenas no trastornadas
Ciento trece
Todavía tienen que seguir adelante