395px

Desde que era un pequeño hombrecito

Fons Jansen

Reeds als zo'n klein heerschap

Reeds als zo'n klein heerschap
Was ik al een smeerlap
Ik zei telkens poep en zo
Liep de straat op met de po
Telkens sloegen pa en ma
Spock en Trimbos erop na
Maar ik bleef een grote viezerd

Nauwelijks nog een puber
Werd ik al luguber
Riep ik plotseling: Past erop
Tilde ik alle rokken op
Moest ik naar een pater toe
Bij wie ik prompt hetzelfde doe
Noemde ze me okke, eh, rokkenjager

Later deed ik zonden
In Parijs en Londen
's Avonds in de metero
Werd ik veel te hetero
Vrouwen, dat was geen probleem
Ik had verdomd een kaartsysteem
Hoef ik verder niets te zeggen

Onlangs zegt mijn kleinzoon
Echt op zo'n venijntoon
"Opa, vindt u dat nou fijn
Altijd het goede voorbeeld zijn
Nooit een avontuur gehad
Wat een preutse tijd was dat"

Ik kan hem toch moeilijk zeggen
Die man heeft gelijk. Als je vroeger een moeilijkheid had zeiden ze: Vooruit
naar de pastoor; Vooruit, naar de dominee. Als je tegenwoordig een moeilijkheid
hebt zeggen ze: Vooruit naar de apotheek
Ik geef deze zielzorg nog vijfentwintig jaar, dan is hij helemaal farmaceutisch

Nou ja, zo erg is het met ons nog niet. Als wij ooit een pilletje innemen, is
het hoogstens iets tegen de hoofdpijn of tegen de zenuwen. We zijn nu eenmaal
zenuwlijders. Maar dat zijn we altijd geweest, hoor, laat u niets wijs maken
Vroeger allemaal bedaarde mensen en tegenwoordig allemaal zenuwlijders, dat is
niet waar
Hebt u ze wel eens zien lopen op die oude films

En neem de cabaretliedjes van vroeger. Ooit zong Louis Davids over zijn kleine
man: Een hongerlijder, zenuwlijder van een kleine man
Toen had je dus net zo goed zenuwlijders. Het waren andere dan tegenwoordig
Toen was dus nog de kleine man de zenuwlijder. Ieder op zijn beurt

Desde que era un pequeño hombrecito

Desde que era un pequeño hombrecito
Ya era un desgraciado
Siempre decía groserías
Caminaba por la calle con desdén
Mis padres me castigaban
Spock y Trimbos me perseguían
Pero yo seguía siendo un gran sucio

Apenas un adolescente
Me volví lúgubre
De repente gritaba: '¡Cuidado!'
Levantaba todas las faldas
Me enviaron a ver a un cura
Y hice lo mismo de inmediato
Me llamaban mujeriego, eh, cazador de faldas

Más tarde cometí pecados
En París y Londres
Por la noche en el metro
Me volvía demasiado heterosexual
Las mujeres, no eran un problema
Tenía un maldito sistema de tarjetas
No necesito decir más

Recientemente mi nieto dice
Realmente de manera venenosa
'Abuelo, ¿te parece divertido
Siempre ser un buen ejemplo
Nunca tener una aventura
Qué época tan mojigata fue esa'

No puedo decirle realmente
Ese hombre tiene razón. Si tenías un problema antes, decían: 'Adelante'
con el cura; 'Adelante', con el pastor. Si tienes un problema hoy en día
dicen: 'Adelante a la farmacia'
Daré este consejo espiritual por otros veinticinco años, luego será completamente farmacéutico

Bueno, no estamos tan mal. Si alguna vez tomamos una pastilla,
es solo para el dolor de cabeza o los nervios. Somos
enfermos de los nervios. Pero siempre lo hemos sido, no se deje engañar
Antes todos eran personas tranquilas y ahora todos son enfermos de los nervios, eso no es
verdad
¿Alguna vez los ha visto caminar en esas películas antiguas?

Y toma las canciones de cabaret de antes. Louis Davids solía cantar sobre su pequeño
hombre: Un hambriento, un nervioso de un pequeño hombre
Así que también había nerviosos. Eran diferentes a los de hoy en día
Entonces, el pequeño hombre era el nervioso. Todos a su debido tiempo