Imaginary Dragon
I’m walking home and it’s getting dark
And the other one is free
She’s taking care she’s following
She towers over me
She’s keeping back to the shadows
Though she’s rarely perceived
There’s no one on the street with us
And I turn to my old steed
It’s been so many years and now
She’s over twenty feet
And oh, she takes me up to the sky
We fly the rest of the night
Farther up than ever before
I see her more and more again
Wherever I’m alone
We rest on lonely mountain-tops
To the north of Monaco
In these moments taking in
The view she seems to glow
And oh, she takes me up to the sky
We fly to desolate isles
Places I had never known
Tonight I see her waiting there
In the middle of our field
She seems a little restless
Like she has a truth concealed
Nonetheless, she bows and I
Get on my dragon’s seat
And oh, she takes me up to the sky
And cries a mournful cry
Takes me back to the falling leaves
We set down in this darkened place
Of memories dead and gone
I fled this world a lifetime past
To the Rock of Monaco
Time has passed and I am old
And I just want to go
And oh, she takes me up to the sky
We fly like the first time
Free to never again be blue
Meet my friend
Her name’s unknown
I met her when
I wasn’t grown
She takes me here
She takes me there
She always cares
We’re quite a pair
She flies
Fictieve Draak
Ik loop naar huis en het wordt donker
En de ander is vrij
Ze zorgt ervoor dat ze volgt
Ze torent boven mij uit
Ze blijft in de schaduw
Hoewel ze zelden gezien wordt
Er is niemand op straat met ons
En ik draai me naar mijn oude ros
Het is zoveel jaren geleden en nu
Is ze meer dan zes meter
En oh, ze neemt me mee naar de lucht
We vliegen de rest van de nacht
Hoger dan ooit tevoren
Ik zie haar steeds vaker weer
Waar ik ook alleen ben
We rusten op eenzame bergtoppen
Ten noorden van Monaco
In deze momenten, genietend van
Het uitzicht lijkt ze te stralen
En oh, ze neemt me mee naar de lucht
We vliegen naar verlaten eilanden
Plaatsen die ik nooit heb gekend
Vanavond zie ik haar daar wachten
In het midden van ons veld
Ze lijkt een beetje onrustig
Alsof ze een waarheid verbergt
Desondanks buigt ze en ik
Ga op mijn drakenzit
En oh, ze neemt me mee naar de lucht
En huilt een treurig geluid
Brengt me terug naar de vallende bladeren
We landen in deze donkere plek
Van herinneringen dood en verdwenen
Ik vluchtte deze wereld een leven geleden
Naar de Rots van Monaco
De tijd is verstreken en ik ben oud
En ik wil gewoon gaan
En oh, ze neemt me mee naar de lucht
We vliegen als de eerste keer
Vrij om nooit meer verdrietig te zijn
Ontmoet mijn vriendin
Haar naam is onbekend
Ik ontmoette haar toen
Ik nog niet volwassen was
Ze neemt me hierheen
Ze neemt me daarheen
Ze geeft altijd om
We zijn een mooi paar
Ze vliegt