Hors-Saison
C'est le silence qui se remarque le plus
Les volets roulants tous descendus
De l'herbe ancienne dans les bacs à fleurs
Sur les balcons
On doit être hors-saison
La mer quand même dans ses rouleaux continue
Son même thème
Sa chanson vide et têtue
Pour quelques ombres perdues
Sous des capuchons
On doit être hors-saison
Le vent transperce ces trop longues avenues
Quelqu'un cherche une adresse inconnue
Et le courrier déborde
Au seuil des pavillons
On doit être hors-saison
Une ville se fane
Dans les brouillards salés
La colère océane est trop près
Les tourments la condamnent
Aux écrans de fumée
Personne ne s'éloigne du quai
On pourrait tout prendre, les murs, les jardins, les rues
On pourrait mettre
Aux boîtes aux lettres
Nos prénoms dessus
Ou bien peut-être un jour
Les gens reviendront
On doit être hors-saison
La mer quand même dans ses rouleaux continue
Son même thème, sa chanson vide
Où es-tu?
Tout mon courrier déborde
Au seuil de ton pavillon
On doit être hors-saison
Une ville se fane
Dans les brouillards salés
La colère océane est trop près
Les tourments la condamnent
Aux écrans de fumée
Personne ne s'éloigne du quai
Une ville se fane
Personne ne s'éloigne du quai
Buiten het Seizoen
Het is de stilte die het meest opvalt
De rolluiken allemaal naar beneden
Oude gras in de bloembakken
Op de balkons
We moeten wel buiten het seizoen zijn
De zee gaat toch door met zijn golven
Zijnzelfde thema
Zijn lege en koppige lied
Voor een paar verloren schaduwen
Onder capuchons
We moeten wel buiten het seizoen zijn
De wind snijdt door deze te lange straten
Iemand zoekt een onbekend adres
En de post stapelt zich op
Bij de drempel van de huizen
We moeten wel buiten het seizoen zijn
Een stad verwelkt
In de zoute nevels
De oceaanwoede is te dichtbij
De kwellingen veroordelen haar
Tot rookschermen
Niemand wijkt van de kade
We zouden alles kunnen nemen, de muren, de tuinen, de straten
We zouden kunnen zetten
Op de brievenbussen
Onze voornamen erop
Of misschien komt er op een dag
Iemand terug
We moeten wel buiten het seizoen zijn
De zee gaat toch door met zijn golven
Zijnzelfde thema, zijn lege lied
Waar ben je?
Al mijn post stapelt zich op
Bij de drempel van jouw huis
We moeten wel buiten het seizoen zijn
Een stad verwelkt
In de zoute nevels
De oceaanwoede is te dichtbij
De kwellingen veroordelen haar
Tot rookschermen
Niemand wijkt van de kade
Een stad verwelkt
Niemand wijkt van de kade