Je Pense Encore À Toi
Je suis entré dans l'église
Et je n'y ai vu personne
Que le regard éteint du plâtre des statues
Je connais un endroit où il n'y a rien au-dessus
Je pense encore à toi.
J'aurais dû me méfier des vents qui tourbillonnent
De ces pierres qui taillent cachées sous l'eau qui dort
De ces bouts de ruisseaux qui deviennent des ports
Je pense encore à toi.
On m'avait dit que tout s'efface
Heureusement que le temps passe
J'aurai appris qu'il faut longtemps
Mais le temps passe, heureusement, heureusement.
J'ai croisé le mendiant qui a perdu sa route
Dans mon manteau de pluie je lui ressemble un peu
Et puis j'ai ton image plantée dans les yeux
Je pense encore à toi.
Ik Denk Nog Aan Jou
Ik ben de kerk binnengegaan
En ik zag daar niemand
Behalve de doffe blikken van de beelden van gips
Ik ken een plek waar niets boven je staat
Ik denk nog aan jou.
Ik had op mijn hoede moeten zijn voor de wervelwinden
Voor die stenen die verborgen zijn onder het slapende water
Voor die stukjes beek die havens worden
Ik denk nog aan jou.
Men had me verteld dat alles vervaagt
Gelukkig gaat de tijd voorbij
Ik heb geleerd dat het lang duurt
Maar de tijd gaat voorbij, gelukkig, gelukkig.
Ik kwam de bedelaar tegen die zijn weg kwijt was
In mijn regenjas lijk ik een beetje op hem
En toen had ik jouw beeld in mijn ogen geprent
Ik denk nog aan jou.
Escrita por: Francis Cabrel