395px

De Rest Van De Tijd

Francis Cabrel

Le Reste Du Temps

Et si on dormait sous les arbres
Le reste du temps
Deux amants posés sur des hardes
Deux débutants
En dessous des cieux qui lézardent
Juste en faire autant...

Mieux que tous les palais de marbre
L'or des sultans
Quelques branchages qui nous gardent
Des mauvais vents
Je ferai tout ce qu'il te tarde
L'homme ou l'enfant

Dans nos jardins dérangés
Tellement de fleurs allongées, tellement
Sous la lumière orangée
Longtemps nos corps mélangés, longtemps

Rien qui mérite qu'on en parle
Rien d'inquiétant
Un miroir pour que tu te fardes
Je t'aime pourtant
Plus personne ne nous regarde
Ni ne nous entend...

Dans nos jardins dérangés
Tellement de fleurs allongées, tellement
Sous la lumière orangée
Longtemps nos corps mélangés, longtemps

Pendant que le monde bavarde
A rien d'important
On pourrait dormir sous les arbres
Le reste du temps...

De Rest Van De Tijd

En als we onder de bomen slapen
De rest van de tijd
Twee geliefden liggen op de grond
Twee beginners
Onder de hemel die barst
Gewoon hetzelfde doen...

Beter dan alle marmeren paleizen
Het goud van sultans
Enkele takken die ons beschermen
Tegen de slechte winden
Ik zal alles doen wat je verlangt
De man of het kind

In onze verstoorde tuinen
Zoveel bloemen liggen plat, zoveel
Onder het oranje licht
Lang onze lichamen vermengd, lang

Niets dat het waard is om over te praten
Niets verontrustends
Een spiegel zodat je je kunt opmaken
Ik hou toch van je
Niemand kijkt meer naar ons
Of hoort ons...

In onze verstoorde tuinen
Zoveel bloemen liggen plat, zoveel
Onder het oranje licht
Lang onze lichamen vermengd, lang

Terwijl de wereld kletst
Over niets belangrijks
Zouden we onder de bomen kunnen slapen
De rest van de tijd...

Escrita por: Francis Cabrel