Si Tu La Croises Un Jour
Elle n'aimait pas mon deux pièces-séjour
Mais toi qui voyages, si tu la croises un jour
Reviens me dire, reviens me dire
Dis-moi un peu si elle porte toujours
Dans les cheveux ses essences d'amour
Et tous mes rêves sur ses lèvres
Mais promets-moi
Ne t'approche pas trop
Si tu poses tes doigts
Au bronze de sa peau
Tu délires, tu délires
Sans me méfier
Je l'ai serrée très fort
Aujourd'hui encore
J'en ai les yeux qui brûlent
Qui brûlent
Elle, elle a l'âge des voyages au long cours
Des princes arabes, des mariages d'amour
Des esclaves libres, des histoires à suivre
Moi, je ne rentrais souvent qu'un soir sur deux
Et mes amis étaient des gens curieux
Difficile à suivre
Mais dis-lui, je réapprends à vivre
Elle n'aimait pas mon deux pièces-séjour
Toi qui voyages si tu la croises un jour
Reviens me dire, reviens me dire
Dis-lui que pour elle je donnerais
Mon dernier souffle et même celui d'après
Als Je Haar Ooit Tegenkomt
Ze hield niet van mijn twee-kamer appartement
Maar jij die reist, als je haar ooit tegenkomt
Kom terug en vertel het me, kom terug en vertel het me
Zeg me even of ze nog steeds draagt
In haar haar de geuren van de liefde
En al mijn dromen op haar lippen
Maar beloof me
Kom niet te dichtbij
Als je je vingers legt
Op de bronzen huid
Dan raak je in de war, in de war
Zonder argwaan
Heb ik haar heel stevig vastgehouden
Vandaag nog
Heb ik branderige ogen
Die branden
Zij, zij is van de lange reizen
Van Arabische prinsen, van huwelijken uit liefde
Van vrije slaven, van verhalen om te volgen
Ik kwam vaak maar één keer in de twee weken thuis
En mijn vrienden waren nieuwsgierige mensen
Moeilijk te volgen
Maar zeg haar, ik leer weer leven
Ze hield niet van mijn twee-kamer appartement
Jij die reist, als je haar ooit tegenkomt
Kom terug en vertel het me, kom terug en vertel het me
Zeg haar dat ik voor haar zou geven
Mijn laatste adem en zelfs die daarna
Escrita por: Francis Cabrel