Nomadi
Nomadi che cercano gli angoli della tranquillità
nelle nebbie del nord e nei tumulti delle civiltà
tra i chiari scuri e la monotonia
dei giorni che passano
camminatore che vai
cercando la pace al crepuscolo
la troverai
alla fine della strada.
Lungo il transito dell'apparente dualità
la pioggia di settembre
risveglia i vuoti della mia stanza
ed i lamenti della solitudine
si prolungano
come uno straniero non sento legami di sentimento.
E me ne andrò
dalle città
nell'attesa del risveglio.
I viandanti vanno in cerca di ospitalità
nei villaggi assolati
e nei bassifondi dell'immensità
e si addormentano sopra i guanciali della terra
forestiero che cerchi la dimensione insondabile.
La troverai, fuori città
alla fine della strada.
Nomaden
Nomaden die de hoeken van rust zoeken
in de nevelen van het noorden en in de tumulten van de beschaving
tussen de lichte schaduwen en de eentonigheid
van de dagen die voorbijgaan
wandelaar die je gaat
op zoek naar vrede bij schemering
je zult het vinden
aan het einde van de weg.
Langs de doorgang van de schijnbare dualiteit
wekt de regen van september
de leegtes van mijn kamer
en de klanken van eenzaamheid
verlengd
als een vreemdeling voel ik geen emotionele banden.
En ik zal weggaan
uit de steden
in afwachting van de ontwaking.
De reizigers zoeken gastvrijheid
in de zonovergoten dorpen
en in de krochten van de immensiteit
en ze vallen in slaap op de kussens van de aarde
vreemdeling die je de ondoorgrondelijke dimensie zoekt.
Je zult het vinden, buiten de stad
aan het einde van de weg.