Ma Jeunesse Fout Le Camp
Ma jeunesse fout l'camp
Tout au long des poèmes
Et d'une rime à l'autre
Elle va bras balants
Ma jeunesse fout l'camp
A la morte fontaine
Et les coupeurs d'osier
Moissonent mes vingt ans
Nous n'irons plus au bois
La chanson du poète
Le refrain de deux sous
Les vers de mirliton
Qu'on chantait en rêvant
Au garçon de la fête
J'en oublie jusqu'au nom
J'en oublie jusqu'au nom
Nous n'irons plus au bois
Chercher la violette
La pluie tombe aujourd'hui
Qui efface nos pas
Les enfants ont pourtant
Des chansons plein la tête
Mais je ne les sais pas
Mais je ne les sais pas
Ma jeunesse fout l'camp
Sur un air de guitare
Elle sort de moi même
En silence à pas lent
Ma jeunesse fout l'camp
Elle a rompu l'amarre
Elle a dans ses cheveux
Les fleurs de mes vingt ans
Nous n'irons plus au bois
Voici venir l'automne
J'attendrai le printemps
En effeuillant l'ennui
Il ne reviendra plus
Et si mon coeur frissonne
C'est que descend la nuit
C'est que descend la nuit
Nous n'irons plus au bois
Nous n'irons plus ensemble
Ma jeunesse fout le camp
Au rythme de tes pas
Si tu savais pourtant
Comme elle te ressemble
Mais tu ne le sais pas
Mais tu ne le sais pas
Mijn Jeugd Verdwijnt
Mijn jeugd verdwijnt
Langs de poëzie
Van de ene rijm naar de andere
Gaat ze met hangende armen
Mijn jeugd verdwijnt
Bij de dode fontein
En de wilgentakknippers
Oogsten mijn twintig jaar
We gaan niet meer naar het bos
Het lied van de dichter
De refrein van twee cent
De verzen van een fluitje
Die we zongen in dromen
Over de jongen van het feest
Ik vergeet zelfs de naam
Ik vergeet zelfs de naam
We gaan niet meer naar het bos
Zoeken naar de viooltjes
De regen valt vandaag
Die onze sporen uitwist
De kinderen hebben toch
Vol hoofd met liedjes
Maar ik ken ze niet
Maar ik ken ze niet
Mijn jeugd verdwijnt
Op een gitaarmelodie
Ze komt uit mijzelf
In stilte met langzame stappen
Mijn jeugd verdwijnt
Ze heeft de touwtjes losgelaten
Ze heeft in haar haren
De bloemen van mijn twintig jaar
We gaan niet meer naar het bos
Hier komt de herfst aan
Ik wacht op de lente
Terwijl ik de verveling afschil
Hij komt niet meer terug
En als mijn hart huivert
Is het omdat de nacht valt
Is het omdat de nacht valt
We gaan niet meer naar het bos
We gaan niet meer samen
Mijn jeugd verdwijnt
Op het ritme van jouw stappen
Als je maar wist
Hoeveel ze op jou lijkt
Maar je weet het niet
Maar je weet het niet