Groeten Uit Saigon
In Saigon vierden wij feest
En liep ik een ziekte op
Wij gedroegen ons als een beest
Met de hoeren van Saigon
Tot op een dag mijn beste vriend
Op een mijn liep van de Vietcong
Ik schreef mijn moeder ik wil naar huis
Ik wil weg hier uit Saigon
Wij rookten opium puur uit angst
De vijand naderde Saigon
Omdat op een dag de President besloot
Dat Saigon verloren was
Als het donker wordt voel ik weer die angst
Die ik voelde in Saigon
De dokter zegt je leeft niet lang
Door die ziekte uit Saigon
Ik verloor mijn vriend
Ik verloor mijn hart
Ik verloor mijn jeugd
Daar in Saigon
Nu ben ik op weg naar het Witte Huis
Met mijn revolver uit Saigon
Ik wil de president zijn ogen zien
Met mijn revolver in zijn mond
En als ik de trekker overhaal zeg ik:
De groeten uit Saigon
Saludos desde Saigón
En Saigón celebramos
Y contraje una enfermedad
Nos comportábamos como bestias
Con las prostitutas de Saigón
Hasta que un día mi mejor amigo
Cayó en una mina del Vietcong
Escribí a mi madre que quiero ir a casa
Quiero irme de aquí, de Saigón
Fumábamos opio puro por miedo
El enemigo se acercaba a Saigón
Porque un día el Presidente decidió
Que Saigón estaba perdida
Cuando oscurece siento de nuevo ese miedo
Que sentía en Saigón
El doctor dice que no viviré mucho
Por esa enfermedad de Saigón
Perdí a mi amigo
Perdí mi corazón
Perdí mi juventud
Allí en Saigón
Ahora voy camino a la Casa Blanca
Con mi revólver de Saigón
Quiero ver los ojos del Presidente
Con mi revólver en su boca
Y cuando jale el gatillo diré:
Saludos desde Saigón