Het Spel
Je was er toevallig ook
Je praatte veel met je handen
Er scheen licht vanuit je ogen
Het was verblindend
En toen ik vroeg hoe het met je was
Zei je dat het slechter kon
Je ogen knepen zich samen
Buiten viel de nacht
Ieder speelt zijn spel
Vooral niets van jezelf
Ieder maakt zich sterk
En speelt zichzelf
Je lichaam schokte je greep je vast
Je klampte je aan mij vast
Tot je zag dat ik er niet meer was
Alles voorbij
Zoveel verdween in die donkere nacht
En de volgende dag
Reden eindeloze rijen zwarte auto's
Midden in de stad
Ieder speelt zijn spel
Vooral niets van jezelf
Ieder maakt zich sterk
En speelt zichzelf
El Juego
Estabas allí por casualidad
Hablabas mucho con tus manos
Brillaba la luz desde tus ojos
Era deslumbrante
Y cuando te pregunté cómo estabas
Dijiste que podía estar peor
Tus ojos se entrecerraron
La noche caía afuera
Cada uno juega su juego
Sobre todo, nada de uno mismo
Cada uno se hace fuerte
Y se interpreta a sí mismo
Tu cuerpo temblaba, te aferraste
Te aferraste a mí
Hasta que viste que ya no estaba
Todo había terminado
Tanto desapareció en esa oscura noche
Y al día siguiente
Filas interminables de autos negros circulaban
En medio de la ciudad
Cada uno juega su juego
Sobre todo, nada de uno mismo
Cada uno se hace fuerte
Y se interpreta a sí mismo