Nijmegen Bij Zonsondergang
In de verte ligt Nijmegen
Bij zonsondergang
De brug, de kerktoren
Ik ga naar huis
Het is lang geleden
Zo lang geleden
Mijn oude witte huis
Op de heuvel
Ooit was daar een diner voor twee
Het is lang geleden
Zo lang geleden
Hier was ik de koning te rijk
En moederziel alleen
Als God in Frankrijk
Heb ik hier geleefd
Daar ligt Nijmegen
Bij zonsondergang
Verdwijnt Nijmegen
Silvia, Silvia
Mijn eerste lief
In de sneeuw bij vader achterop
Dag schoonheid
Hoe staat het leven
Waar ben jij gebleven
En ik weet dat ik op een dag vertrokken ben
Niet bang voor de toekomst
Maar ik vrees voor het afscheid
Van zo lang geleden
Zo lang geleden
Als God in Frankrijk
Heb ik hier geleefd
Hier was ik de koning te rijk
En moederziel alleen
Graven in het moeras
Graven onder een steen
Graven in het geheugen
Graven, graven naar wat eens is geweest
In de vader
In de zoon
In de Heilige Geest
In de moeder, in het kind
In wat is geweest
Daar ligt Nijmegen
Bij zonsondergang
Nijmegen al Atardecer
En la distancia se encuentra Nijmegen
Al atardecer
El puente, la torre de la iglesia
Voy a casa
Ha pasado mucho tiempo
Tanto tiempo
Mi antigua casa blanca
En la colina
Una vez hubo una cena para dos
Ha pasado mucho tiempo
Tanto tiempo
Aquí me sentía como un rey
Y completamente solo
Como Dios en Francia
He vivido aquí
Allí está Nijmegen
Al atardecer
Nijmegen desaparece
Silvia, Silvia
Mi primer amor
En la nieve, detrás de papá en la bicicleta
Adiós belleza
¿Cómo va la vida?
¿Dónde te has ido?
Y sé que un día me fui
Sin miedo al futuro
Pero temo la despedida
De tanto tiempo atrás
Tanto tiempo
Como Dios en Francia
He vivido aquí
Aquí me sentía como un rey
Y completamente solo
Cavando en el pantano
Cavando bajo una piedra
Cavando en la memoria
Cavando, cavando en lo que una vez fue
En el padre
En el hijo
En el Espíritu Santo
En la madre, en el niño
En lo que fue
Allí está Nijmegen
Al atardecer