De Verzonken Stad
Aaah
Aaah
Vissers vertellen verhalen van toen
Honderden jaren gelee
Woeste orkanen verzwolgen hun stad
Trokken haar mee onder zee
Vissers die zitten tot laat op 't strand
Knopen hun netten met zekere hand
Toch denken zij aan de tijd van weleer
Toen deze stad nog bestond
Schepen en schippers zij keerden nooit weer
Totdat de zee hen verslond
Geesten en spoken die leven nog voort
In de verhalen die je dan hoort
Stormklokken luiden en angstige kreten
Is er nog leven, wie zal het ooit weten
Maar de zeelui oud en wijs
Geven hun geheim niet prijs
Omdat 't water koud en kil
Ook hen zal nemen als hij wil
Niemand van ons heeft de stad ooit gezien
Toch heeft zij eens echt bestaan
Zovele jaren die gingen voorbij
Sinds dat de stad is vergaan
Schuimende golven die teist'ren de kust
Maar vissers die kennen de zee
Zij weten wat er op de zeebodem rust
Dragen 't geheim met zich mee
Die Versunkene Stadt
Aaah
Aaah
Fischer erzählen Geschichten von damals
Vor hunderten von Jahren
Wilde Orkane verschlangen ihre Stadt
Zogen sie mit sich unter das Meer
Fischer, die bis spät am Strand sitzen
Knoten ihre Netze mit sicherer Hand
Dennoch denken sie an die Zeit von früher
Als diese Stadt noch existierte
Schiffe und Matrosen kehrten nie zurück
Bis das Meer sie verschlang
Geister und Gespenster leben noch weiter
In den Geschichten, die man dann hört
Sturmglocken läuten und ängstliche Schreie
Gibt es noch Leben, wer wird es je wissen
Doch die alten und weisen Seemänner
Geben ihr Geheimnis nicht preis
Weil das Wasser kalt und kühl ist
Auch sie nehmen wird, wenn es will
Niemand von uns hat die Stadt je gesehen
Dennoch hat sie einst wirklich bestanden
So viele Jahre sind vergangen
Seit die Stadt unterging
Schaumige Wellen, die die Küste peitschen
Doch Fischer kennen das Meer
Sie wissen, was auf dem Meeresboden ruht
Tragen das Geheimnis mit sich herum