Graffiti
Die graffiti op de schutting van de bouw
En die tuintjes met die prunussen langszij
Heb ik allemaal al honderd ker gezien
Want ik loop er vrijwel elke dag voorbij
Etalages van de winkelgalerij
Reflecteren het gewoonlijke stramien
Van de alledaagse route naar m'n werk
En de dagelijkse trivia van dien
Losse tegels in de stoep bij nummer tien
Nummer twaalf, met die kabouter in het perk
En bij zestien hangt al veertien dagen lang
Een oranjegele vlieger in de berk
Dat gebarsten glas-in-loodraam van de kerk
En die vouwfiets met die stickers op de stang
Nummer veertig heeft al zeker driekwart jaar
Mozaiekparket en bloemetjesbehang
Dat verkeersbord bij de spoorwegovergang
Die bejaarde met z'n pet en z'n sigaar
En wat verder staat sinds vorig jaar april
Een kapotte Deux Chevaux op het trottoir
Dan de slijter en de rijwielhandelaar
Nog maar drie minuten lopen, als ik wil
En normaal gesproken lukt me dat altijd
Maar vanmorgen sta ik zomaar even stil
Maar vanmorgen sta ik zomaar even stil
Bij die kater op dat Perzische tapijt
En die tulpen voor het raam van die student
En die oma die die kabeltruien breit
En opeens wil ik aan heel de wereld kwijt
Dat je vreselijk belangrijk voor me bent
Dat ik eigenlijk ontzettend van je hou
Ook al heb ik dat nog nooit hardop bekend
Dat ik eigenlijk ontzettend van je hou
Ook al heb ik dat nog nooit hardop bekend
Misschien ben je daar inmiddels aan gewend
En is dit wel net zo duidelijk voor jou
Die veelzeggende stilzwijgendheid van mij
Die graffiti op de schutting om de bouw
Graffiti
Las pintadas en la cerca de la construcción
Y esos jardines con esos ciruelos a un lado
Ya las he visto cien veces
Porque paso por ahí casi todos los días
Escaparates de la galería comercial
Reflejan el patrón habitual
De la ruta cotidiana hacia mi trabajo
Y las trivialidades diarias
Los adoquines sueltos en la acera en el número diez
Número doce, con ese gnomo en el parterre
Y en el dieciséis cuelga desde hace catorce días
Una cometa naranja y amarilla en el abedul
Esa vidriera de la iglesia con vidrios rotos
Y esa bicicleta plegable con calcomanías en el tubo
El número cuarenta lleva al menos tres cuartos de año
Parquet de mosaico y papel tapiz de flores
Esa señal de tráfico en el paso a nivel
Ese anciano con su gorra y su puro
Y un poco más allá desde abril del año pasado
Un 2CV roto en la acera
Luego la licorería y la tienda de bicicletas
A solo tres minutos a pie, si quiero
Y normalmente siempre lo logro
Pero esta mañana me detengo de repente
Pero esta mañana me detengo de repente
En ese gato en esa alfombra persa
Y esos tulipanes en la ventana de ese estudiante
Y esa abuela tejiendo suéteres de lana
Y de repente quiero decirle al mundo entero
Que eres increíblemente importante para mí
Que en realidad te quiero muchísimo
Aunque nunca lo haya admitido en voz alta
Que en realidad te quiero muchísimo
Aunque nunca lo haya admitido en voz alta
Tal vez ya estés acostumbrado a eso
Y esto sea igual de claro para ti
Esa significativa silenciosa de mi parte
Esas pintadas en la cerca alrededor de la construcción