Kippenvel
Als mijn moeder net na zevenen
Na Zorro eerst nog even 'n
Verhaaltje had verteld
Van een wolf met zeven geitjes
Of een kip met gouden eitjes
Dan verplaatsten wij ons beidjes
In de huid van onze held
Maar deed zij daarna het boek dicht
En het licht uit op de gang
En ik hoorde geen geluid meer
Was ik bang
Bang dat al die zeven geitjes
Door mijn kamer gingen lopen
En dat plotseling zo'n enge
Wilde wolf kwam aangeslopen
Die z'n oog had laten vallen
Op de kleinste van de geiten
Die vanuit een staande klok
Met gouden eieren ging smijten
Tot de kip natuurlijk nijdig
Naar dat rotbeest had gekakeld
Maar op haar beurt weer behoorlijk
Door de wolf werd toegetakeld
En mijn moeder ondertussen
Mij maar troosten en maar sussen
"Ik zie helemaal geen kip
En dat zijn veren uit jouw kussen"
Ja, dat kon ze nou wel zeggen
Maar toch voelde ik het wel
Kippenvel - Frank van Pamelen
Als er 's morgens bij het eten
Met de cornflakes werd gesmeten
Door mijzelf en door mijn broer
Dan verzonnen we verhalen
Van piraten en vandalen
Die elkaars ontbijtkoek stalen
Man, dan waren we zo stoer
Maar moest ik daarna naar school toe
Ging dat zelden zonder dwang
Want als ik alleen op straat kwam
Werd ik bang
Bang dat ik een eindje verder
Zou verdwalen in de straten
En dan bruut werd overvallen
Door een grote groep piraten
Die mij dreigend met hun degens
En een voorwaarts-in-de-strijd-look
Ongetwijfeld in recordtijd
Zou ontdoen van mijn ontbijtkoek
En dat ik daarna als toetje
Aan zo'n degen werd geregen
En dat Zorro dan te laat kwam
Of op tijd, maar zonder degen
En al bleken als bij tovers
Lag de meeste wrede rovers
Meestal twee of drie onschuldige
En keurige klaar-overs
Toch kreeg ik van hun gefluit
En van hun spiegeleierspel
Kippenvel
Als ik vrijdags tegen vijven
Nog wat tijd zit te verdrijven
Met collega's op de zaak
Dan voorspellen we hoogdravend
Welke kroeg we zwaargehavend
Achterlaten na een avond
Van hartstochtelijk vermaak
Maar als ik als laatste uitklok
Dan verdwijnt mijn dadendrang
Van alleen al de gedachte
Word ik bang
Bang dat als ik in de kroeg kom
En een pilsje wil bestellen
Dat een ladderzatte eikel
Een partij gaat lopen rellen
En dat ik op nog geen meter
Van die harige barbaar sta
En hem onbewogen aankijk
En dan keihard in elkaar sla
Dus dat alles dankzij mij en
Mijn bravoure goed zal komen
En dat ik daarna als held
Op alle schouders word genomen
En dat als ze naar me kijken
Zo van: die gaat over lijken
Dat ik in mijn finest hour
Plots mijn hoogtevrees laat blijken
Ben ik eindelijk eens hanig
En dan krijg ik toch weer snel
Kippenvel
Al die achterlijke angsten
Al mijn hele leven lang
En dat gaat wel nooit meer over
Ben ik bang
Escalofríos
Cuando mi madre justo después de las siete
Después de ver a Zorro por un rato
Nos contaba un cuento
Sobre un lobo con siete cabritillos
O una gallina con huevos de oro
Entonces ambos nos metíamos
En la piel de nuestro héroe
Pero cuando cerraba el libro
Y apagaba la luz en el pasillo
Y no escuchaba ningún ruido más
Tenía miedo
Miedo de que esos siete cabritillos
Anduvieran por mi habitación
Y que de repente apareciera
Un lobo salvaje tan espeluznante
Que había puesto sus ojos
En el más pequeño de los cabritillos
Que desde un reloj de pie
Lanzaba huevos de oro
Hasta que la gallina, por supuesto, enojada
Cacareaba al maldito animal
Pero a su vez era atacada
Por el lobo
Y mi madre mientras tanto
Tratando de consolarme y tranquilizarme
“No veo ninguna gallina
Y esas son plumas de tu almohada”
Sí, podía decir eso
Pero aún así lo sentía
Escalofríos
Cuando por la mañana en el desayuno
Se derramaban los cornflakes
Por mí y por mi hermano
Inventábamos historias
De piratas y vándalos
Que se robaban el pan de jengibre del otro
Hombre, éramos tan valientes
Pero si luego tenía que ir a la escuela
Rara vez iba sin resistencia
Porque si me quedaba solo en la calle
Tenía miedo
Miedo de perderme más adelante
En las calles
Y ser brutalmente atacado
Por un gran grupo de piratas
Que amenazándome con sus espadas
Y una mirada de avance en la batalla
Seguramente en tiempo récord
Me quitarían mi pan de jengibre
Y que luego como postre
Me clavarían en una espada
Y que Zorro llegaría tarde
O a tiempo, pero sin espada
Y aunque resultara como por arte de magia
Que los más crueles ladrones
Generalmente dos o tres inocentes
Y respetables patrulleros escolares
Aun así, me daban escalofríos
Con su silbido
Y su juego de huevos fritos
Cuando los viernes alrededor de las cinco
Pasaba el tiempo con colegas
En la oficina
Entonces predecíamos grandilocuentes
En qué bar terminaríamos
Después de una noche
De entretenimiento apasionado
Pero si soy el último en salir
Desaparece mi valentía
Solo de pensar en ello
Me da miedo
Miedo de que al entrar al bar
Y pedir una cerveza
Un idiota borracho
Comience una pelea
Y que esté a menos de un metro
De ese bárbaro peludo
Y lo mire impasible
Y luego lo golpee fuerte
Así que todo gracias a mí y
Mi valentía saldrá bien
Y luego seré aclamado como héroe
Por todos
Y cuando me miren
Como si fuera un desalmado
En mi mejor momento
De repente muestro mi miedo a las alturas
Cuando finalmente me siento valiente
Y luego rápidamente
Tengo escalofríos
Todos esos miedos ridículos
Durante toda mi vida
Y eso nunca pasará
Tengo miedo