Koekoek In De Schemering
Niets is zo fijn, als je klein bent
Als 's zomers logeren bij opa en oma
In het huis met de hoekjes vol donker
Van oma mag altijd van alles
Rommel maken mag, want oma ruimt het op
En opa is boven en speelt voornamelijk viool
Niets is zo fijn als je klein bent
Maar die droom werd een drama
En later een trauma
Dat kwam door de klok
Een verschrikkelijk grote koekoeksklok, een joekel
Waarvan ik eigenlijk meteen een beetje schrok
Die klok had gelopen sinds oma en opa hun trouwdag
En misschien was de koekoek een beetje moe
Het deurtje stond meestal al half open
En daarbinnen hoorde je alleen maar: oeh
Maar daarnaast was nog een deurtje
En opa zei dat daarachter een mannetje zat
Dat geregeld kwam kijken of je wel zoet was
En vooral of je zonder dreinen je spinazie at
O waarom grote mensen nou eenmaal niet willen
Snappen dat een kind van zoiets gaat gillen
Ze zijn ziek in hun hoofd met hun rare toeren
Mannetjes bedenken die je beloeren
En stel je nou eens voor dat hij zijn klok uitkomt
O ah, verschrikkelijk. O ah, het ogenblik
Opeens begon binnen van alles te lopen
Het deurtje ging driftig en rammelend open
Het was een griezelig grijs mannetje
Hij beefde van woede en ging woest heen en weer
Je kon duidelijk zien dat het leefde
En het speelde en klingelde door het huis
En oma begreep het niet
Oma begreep het niet
Oma begon opeens heel raar te zingen
Het was een afschuwelijk lied
O was ik maar dood
Die ik liefheb, die krijg ik toch nooit
O wat een verdriet
Die ik liefheb, die krijg toch niet
En boven speelde opa dwars door alles heen viool
Ik vluchtte huilend naar de trap
En het deurtje van de klok ging dicht, met een akelige
klap
Het kwam volgens oma omdat ik zo zwak van gestel was
Voor mijn zenuwen had ze weee thee gezet
Ik hoorde nachtenlang de koekoek met een grafstem
roepen
En ik plaste onophoudelijk in bed
En natuurlijk kon ik niemand vertellen
In de koekoeksklok zit een kereltje dat altijd alles
ziet
Een soort van Sinterklaas, want je moet voor hem
zingen
Liefst over doodgaan en verdriet
O, waarom grote mensen nou eenmaal niet willen
Snappen dat een kind van zoiets gaat gillen
Wat moet een kind dat niet kan klokkijken daarmee dan
aan
Ze zeggen dat een klok wel eens kan slaan
En dan zeker verwachten dat je voor een plas je bed
uitkomt
Nu ik zoveel andere zomers gezien heb
Kom ik terug in het huis van mijn ouders
De klok lijkt veel kleiner dan vroeger
Van oma, nog altijd van oma
Ik laat het speelwerk lopen en door de zomeravond
Hoor ik de tonen tinkelend zweven
En even worden de jaren van glas
En zie ik de lijn die loopt tussen vroeger en nu
En wat komen gaat
En opa is boven en speelt voornamelijk viool
En in de stilte van de zomeravond
Speelt opa voornamelijk viool
En wat er ook gebeuren zal
Opa is boven en speelt voornamelijk viool
Cuco en el crepúsculo
Nada es tan agradable cuando eres pequeño
Cuando se aloja con el abuelo y la abuela en el verano
En la casa con las esquinas llenas de oscuridad
La abuela siempre puede hacer cualquier cosa
Debe hacer lío, porque la abuela lo limpia
Y el abuelo está arriba y toca mayormente el violín
Nada es tan agradable cuando eres pequeño
Pero ese sueño se convirtió en un drama
Y más tarde un trauma
Eso fue por el reloj
Un reloj de cuco terriblemente grande, un joekel
De la cual estaba un poco asombrada
Ese reloj había estado funcionando desde que la abuela y el abuelo tenían su boda
Y tal vez el cuco estaba un poco cansado
Por lo general, la puerta estaba medio abierta
Y ahí dentro todo lo que escuchaste fue: ooh
Pero además, había una pequeña puerta
Y el abuelo dijo que había un tipo detrás
Que regularmente venía a ver si eras dulce
Y especialmente si comió su espinaca sin goteo
Oh, por qué la gente grande no quiere
Para entender que un niño va a gritar de algo así
Están enfermos en sus cabezas con sus extrañas giras
Piensa en los hombres que te recompensan
E imagina que sale de su reloj
Oh, ah, terrible. Oh, ah, el momento
De repente comenzó a caminar en todo
La puerta se abrió traqueteo y traqueteo
Era un macho gris espeluznante
Tembló de ira y se fue furiosamente de ida y vuelta
Se podía ver claramente que estaba vivo
Y tocaba y sonaba a través de la casa
Y la abuela no entendió
La abuela no entendió
La abuela de repente empezó a cantar muy raro
Era una canción horrible
Oh, ojalá estuviera muerto
El que amo, nunca lo conseguiré
Oh, qué pena
El que amo, no lo entiendo
Y arriba el abuelo tocaba el violín a través de todo
Corrí llorando hasta las escaleras
Y la puerta del reloj cerrada, con un desagradable
bofetada
Lo fue, según la abuela, porque era tan débil
Por mis nervios, ella había hecho té
Oí el cuco con una voz de tumba por la noche
Grita
Y oriné en la cama incesantemente
Y por supuesto que no podía decirle a nadie
En el reloj de cuco hay un tipo que siempre tiene todo
ve
Una especie de Santa Claus, porque tienes que ir por él
Canten
Preferiblemente sobre la muerte y el dolor
Oh, ¿por qué la gente grande no quiere
Para entender que un niño va a gritar de algo así
¿Qué debe un niño que no puede ver el reloj con él?
en
Dicen que un reloj puede golpear
Y luego seguro que te espera para un charco de tu cama
sale
Ahora que he visto tantos otros veranos
Volveré a casa de mis padres
El reloj parece mucho más pequeño que antes
De la abuela, todavía de la abuela
Dejé correr la obra de teatro y a través de la noche de verano
¿Oigo los tonos hormigueo flotar
Y por un momento los años de vidrio
Y veo la línea que va entre el pasado y ahora
Y lo que está por venir
Y el abuelo está arriba y toca mayormente el violín
Y en el silencio de la noche de verano
Toca abuelo principalmente violín
Y pase lo que pase
El abuelo está arriba y toca principalmente el violín