Tohiko
ゆれるれっしゃのまどからふたつのめがのぞいた
yureru ressha no mado kara futatsu no me ga nozoita
みつめあったみつめあったのはきてんとしゅてんのふたり
mitsumeatta mitsumeatta no wa kiten to shuten no futari
めざすしゅうちゃくえきにはなにがみえているのか
mezasu shuchaku eki ni wa nani ga miete iru no ka
あふれかえるたみなるにむかってきみははしっていた
afurekaeru taminaru ni mukatte kimi wa hashitte ita
たちどまったたちどまったきみをずっとずっとまっているのに
tachidomatta tachidomatta kimi o zutto zutto matte iru no ni
からみあったからみあったてをつかんではさつれさってしまったんだ
karamiatta karamiatta te o tsukande wa sa tsuresatte shimattan da
きみとばっくれたいのさこのままばっくれたいのさ
kimi to bakkuretai no sa kono mama bakkuretai no sa
ばっくれたいのさこのまませいかいふせいかいかさらって
bakkuretai no sa kono mama seikai fu seikai kassaratte
さとびだしてだれもしらないまだみぬまちへ
sa tobidashite dare mo shiranai mada minu machi e
ばっくれたいのさこのままげんざいかこみらいかさらって
bakkuretai no sa kono mama genzai kako mirai kassaratte
たどるぜんれいのなかにはだれがみえているのか
tadoru zenrei no naka ni wa dare ga miete iru no ka
わかちあったわかちあったのはじぶんのあんしんのくせに
wakachiatta wakachiatta no wa jibun no anshin no kuse ni
とてもぶんがくてきにはなりきれないぼくでも
totemo bungaku-teki ni wa narikirenai boku de mo
おもいあたるきもちをうらぎれますか
omoiataru kimochi o uragiremasu ka
きみとばっくれたいのさこのままばっくれたいのさ
kimi to bakkuretai no sa kono mama bakkuretai no sa
ばっくれたいのさこのままきどあいらくでさえかさらって
bakkuretai no sa kono mama kido ai raku de sae kassaratte
さとびだしてだれもしらないまだみぬまちへ
sa tobidashite dare mo shiranai mada minu machi e
ばっくれたいのさこのまままだみぬまちへ
bakkuretai no sa kono mama mada minu machi e
ゆびをおってゆびをおってきみをずっとずっとまっているから
yubi o otte yubi o otte kimi o zutto zutto matte iru kara
きみはどうだぼくはきっときみをしゃくないまちにおまねきするんだ
kimi wa dō da boku wa kitto kimi o shakunai machi ni o mane kisurun da
だからばっくれたいのさたいくつをしらばっくれたいのさ
dakara bakkuretai no sa taikutsu o shirabakkuretai no sa
ばっくれたいのさこのまませいかいふせいかいかさらって
bakkuretai no sa kono mama seikai fu seikai kassaratte
さぬけだしてだれもしらないひみつのさきへ
sa nukedashite dare mo shiranai himitsu no saki e
ばっくれたいのさこのまままだみぬまちへ
bakkuretai no sa kono mama mada minu machi e
(はじまったはじまったはじまってしまったんだまだみぬまちへ)
(hajimatta hajimatta hajimatte shimattan da mada minu machi e)
(はじまったはじまったはじまってしまったんだまだみぬまちへ)
(hajimatta hajimatta hajimatte shimattan da mada minu machi e)
きみととうひこう
kimi to touhikou
Tohiko
De schommelende trein raakte het raam, twee ogen keken naar binnen
We keken naar elkaar, keken naar elkaar, jij en ik, de vertrekkende en de aankomende
Wat zie je bij het station waar we naartoe gaan?
Jij rende naar de menigte die overliep
Ik sta stil, ik sta stil, ik wacht al zo lang op jou
Onze handen verstrengeld, maar we raakten verstrikt en verloren elkaar
Ik wil met je weglopen, gewoon nu weglopen
Ik wil weglopen, gewoon de juiste en onjuiste dingen meenemen
We springen weg naar een stad die niemand kent, nog nooit gezien
Ik wil weglopen, gewoon nu naar een onbekende stad
Wie zie je in de sporen van het verleden?
Wat we deelden, wat we deelden, was slechts mijn eigen geruststelling
Zelfs al kan ik me niet literair uitdrukken
Zou ik de gevoelens die ik heb kunnen verraden?
Ik wil met je weglopen, gewoon nu weglopen
Ik wil weglopen, gewoon de vreugde en het verdriet meenemen
We springen weg naar een stad die niemand kent, nog nooit gezien
Ik wil weglopen, gewoon nu naar een onbekende stad
Ik tel de vingers, ik tel de vingers, want ik wacht al zo lang op jou
En hoe zit het met jou? Ik zal je zeker uitnodigen in de stad zonder jou
Dus ik wil weglopen, ik wil de verveling ontvluchten
Ik wil weglopen, gewoon de juiste en onjuiste dingen meenemen
We ontsnappen naar een geheim dat niemand kent
Ik wil weglopen, gewoon nu naar een onbekende stad
(Het is begonnen, het is begonnen, het is begonnen, naar een onbekende stad)
(Het is begonnen, het is begonnen, het is begonnen, naar een onbekende stad)
Ik wil met je weglopen.