395px

Rotterdam

Frédérique Spigt

Rotterdam

Huizen hoog, een grijze mast
Het wakend oog op ons gericht
Zo schoon, 't beeld van deze stad
Alsof zij van binnenuit wordt verlicht
Een zwaan die rust, 't wiegen nimmer staakt
Daar de god der zee bij haar zijn roes uitslaapt
Rotterdam, gestolen schat
Rotterdam, stad zonder hart
Rotterdam, gestolen stad

De bliksem splijt de grauwe lucht
Met weergaloze kracht
Donder, traag gebulder
Dreunt dreigend door de nacht
Zij die nog leven, opnieuw bevreesd
Zij die weten hoe de oorlog is geweest
Rotterdam, gestolen schat
Rotterdam, stad zonder hart
Rotterdam, gestolen stad

Hoge hakken, natte klinkers
Korte rokken, lippen rood
Verbergen haar verwoest gezicht
Op de markt van de dood
Hij kruipt, hij krimpt
Zij kreunt, ze lacht
Om de roes die elders op haar wacht

De rivier doorklieft de oude stad
Net als dromend, rustend goud
Steen, staal, vuur en glans
Het nieuwe hart dat zich ontvouwt
Elke zeeman, of hij die gaat
Kent een liefde voor de stad
Die zich niet beschrijven laat
Rotterdam, gestolen schat
Rotterdam, stad zonder hart
Rotterdam, gestolen stad

Rotterdam

Rotterdam

Casas altas, un mástil gris
El ojo vigilante sobre nosotros
Tan hermosa, la imagen de esta ciudad
Como si estuviera iluminada desde adentro
Un cisne que descansa, el balanceo nunca cesa
Donde el dios del mar se embriaga a su lado
Rotterdam, tesoro robado
Rotterdam, ciudad sin corazón
Rotterdam, ciudad robada

El rayo parte el cielo gris
Con una fuerza sin igual
Trueno, estruendo lento
Retumba amenazante en la noche
Los que aún viven, temen de nuevo
Los que saben cómo fue la guerra
Rotterdam, tesoro robado
Rotterdam, ciudad sin corazón
Rotterdam, ciudad robada

Tacones altos, adoquines mojados
Faldas cortas, labios rojos
Ocultando su rostro devastado
En el mercado de la muerte
Él se arrastra, se encoge
Ella gime, ella ríe
Por la embriaguez que la espera en otro lugar

El río atraviesa la vieja ciudad
Como si estuviera soñando, oro en reposo
Piedra, acero, fuego y brillo
El nuevo corazón que se despliega
Cada marinero, o aquel que se va
Tiene un amor por la ciudad
Que no se puede describir
Rotterdam, tesoro robado
Rotterdam, ciudad sin corazón
Rotterdam, ciudad robada

Rotterdam

Escrita por: