12-06-1968
Liefde laat over zich lopen
Darom loop je zo zacht
Vaak doe je je ogen open
En dan is het al nacht
Verweg in je diepste gedachten
Schemert toch dit bericht
Zelfs na de donkerste nachten
Wordt het weer onverbiddelijk licht
Eens zal er in je leven
Een lichtstraal door je gaan
Die je voor altijd licht zal geven
Ook als de zon weer is ondergegaan
Soms komt die straal van een nieuw leven
Maar vaker komt hij van de dood
Omdat een mens zich niet wil geven
Hij houdt zich vaak zo angstig groot
Maar de dood wijst je op het kleine
Hoor hoe de gekooide vogel floot
Zo kunnen wij voor elkander klein zijn en
Uiteindelijk leven met de dood
12-06-1968
El amor se deja llevar
Por eso caminas tan suavemente
A menudo abres los ojos
Y ya es de noche
Lejos en tus pensamientos más profundos
Aún brilla este mensaje
Incluso después de las noches más oscuras
La luz vuelve implacablemente
Algún día en tu vida
Un rayo de luz te atravesará
Que te dará luz para siempre
Incluso cuando el sol haya vuelto a ponerse
A veces ese rayo viene de una nueva vida
Pero más a menudo viene de la muerte
Porque el ser humano no quiere entregarse
A menudo se mantiene tan temerosamente grande
Pero la muerte te señala lo pequeño
Escucha cómo canta el pájaro enjaulado
Así podemos ser pequeños el uno para el otro y
Finalmente vivir con la muerte