Buurman God
Zo hadden wij een overbuurman
Die op een dag riep: "Ik ben God"
Nu was mijn vader predikant
Die niet hield van zulk gespot
Op mijn vraag of het zou kunnen
Zei hij nurks achter zijn krant
"God woont in de hemel, beste jongen
En niet aan de overkant"
Maar om mij dat te doen geloven
Had zijn opvoeding gefaald
Door ruimtevrees en evolutie
Waren hel en hemel achterhaald
Maar in die tijd waren de vaders
Hun zonen nog mentaal de baas
Je durfde nauwelijks te vragen
Hoe zat het dan met Sinterklaas
Met het overbuurkind spelen
Bleef ik doen, vond ik gewoon
Ik dacht nooit, als ik won met knikkeren
Ik ben beter dan Gods zoon
Hij deed nu en dan een wonder
Veranderde een drol in fruit
En als de bal te water raakte
Haalde hij die er lopend uit
Toen ik dat aan mijn pa vertelde
Bleef hij onveranderlijk stug
En zei kalm, naast de kachel
"Kom na de winter maar eens terug"
En verder zei hij, handen wrijvend
"Wat betreft die hondedrol
Als jij dat fruit lekker vindt smaken
Eet je buikje dan maar vol"
Het overbuurkind vroeg op zondag
"Kom je spelen bij mij thuis
Gaan we eerst wat ganzenborden
En dan wat hangen aan het kruis"
Maar, bij de hemelpoort gekomen
Scheet ik zeven kleuren stront
"Vreest niet", zei mijn vriendje Jezus
"Dat is Paulus, onze hond"
God stond in de tuin te scheppen
Ik begon over de zondagsrust
God hief zijn spade en zei minzaam
"Ah, weer een Judas die mij kust
Jezus, wat een bijdehandje
Vast het zoontje van de dominee"
Toen begon mijn hoofd te schudden
En ik schreeuwde driemaal 'nee'
Petrusje zei: "God verrader
Al een echt mens en nog zo klein"
Toen ging de bel en God verzuchtte
"Dat zullen die twee engelen zijn"
Twee mannetjes in witte jassen
Pakten God onder zijn oksels beet
Gooiden hem in een ziekenwagen
Die sereen de straat uitreed
Ik wilde schreeuwen, mijn stem stokte
Gebaarde 'Jezus, geef mij hoop'
Toen schudde hij me wakker, zeggend
"Ik ben Jezus niet, ik ben Joop"
"Weet je 't nu", vroeg vader zelfverzekerd
Ik zei: "Ik geloof dat ik het weet
Buurman mag dan God niet wezen
Ik ben voor altijd zijn profeet"
Vecino Dios
Así teníamos un vecino de enfrente
Que un día gritó: 'Soy Dios'
Mi padre era predicador
Que no toleraba tal burla
Ante mi pregunta si era posible
Él respondió bruscamente detrás de su periódico
'Dios vive en el cielo, querido muchacho
Y no al otro lado'
Pero para hacerme creer eso
Su crianza había fallado
Por miedo al espacio y la evolución
El infierno y el cielo estaban obsoletos
Pero en ese tiempo los padres
Aún dominaban mentalmente a sus hijos
Apenas te atrevías a preguntar
¿Y qué pasa con Papá Noel?
Seguí jugando con el niño de enfrente
Lo encontraba normal
Nunca pensé, al ganar en las canicas
Que era mejor que el hijo de Dios
Él hacía de vez en cuando un milagro
Convertía un excremento en fruta
Y si la pelota caía al agua
La sacaba caminando
Cuando se lo conté a mi papá
Permaneció terco
Y dijo tranquilo, al lado de la estufa
'Vuelve después del invierno'
Y además dijo, frotándose las manos
'En cuanto a ese excremento de perro
Si te gusta esa fruta
Come hasta saciarte'
El niño de enfrente preguntó un domingo
'¿Vienes a jugar a mi casa?
Primero jugaremos a la oca
Y luego nos colgaremos en la cruz'
Pero, al llegar a la puerta del cielo
Me asusté mucho
'No temas', dijo mi amigo Jesús
'Ese es Pablo, nuestro perro'
Dios estaba en el jardín cavando
Comencé a hablar de la tranquilidad del domingo
Dios levantó su pala y dijo con condescendencia
'Ah, otro Judas que me besa
Jesús, qué niño tan astuto
Seguro el hijo del pastor'
Entonces empecé a negar con la cabeza
Y grité tres veces 'no'
Pedrito dijo: 'Dios traidor
Ya siendo un verdadero humano y tan pequeño'
Entonces sonó el timbre y Dios suspiró
'Esos deben ser los dos ángeles'
Dos hombres de blanco
Agarraron a Dios por las axilas
Lo metieron en una ambulancia
Que serenamente se alejó por la calle
Quise gritar, mi voz se cortó
Hice señas a 'Jesús, dame esperanza'
Entonces me despertó, diciendo
'No soy Jesús, soy Joop'
'¿Lo entiendes ahora?', preguntó mi padre seguro
Dije: 'Creo que lo sé
Aunque el vecino no sea Dios
Yo seré por siempre su profeta'