Credo
Hoelang moet ik nog blijven spreken
Zal ik mijn taak vervullen
Of zal ik verlegen
Stikken in een oud verhaal
Ik wil niet preken
Hoewel, zinvol maakt het woorden leger
Stom en onthand maak ik gebaar en taal
Hoelang moet ik nog leven blijven
Wie maakt mijn dagen korter
Doet mijn nachten lengen
Was het de leugen die mijn hart aanvrat
Niets zal ik schrijven
Dat de waarheid dichterbij zal brengen
De waarheid is een onbeschreven blad
Hoelang moet ik nog blijven leven
Wie doet de jaren voortgaan
De seizoenen keren
Is het dezelfde die mijn lot bepaalt
Ik wil niet streven
Wie vrede wil laat dat passeren
Wacht lijdzaam af tot hij wordt opgehaald
Hoelang moet ik nog blijven zwerven
Wij jaagt mij dalen in
Laat mij een berg bestijgen
Al in de weet dat al mijn streven is
Verschreven sterven
Wat alles zegt is een hardnekkig zwijgen
Ten onder gaan, zo een belevenis
Credo
¿Cuánto tiempo más debo seguir hablando
¿Cumpliré mi tarea?
O ¿me quedaré callado
Ahogándome en una vieja historia?
No quiero predicar
Aunque, significativo hace las palabras más vacías
Mudo e indefenso hago gestos y palabras
¿Cuánto tiempo más debo seguir viviendo?
¿Quién acorta mis días?
Alarga mis noches
¿Fue la mentira la que devoró mi corazón?
Nada escribiré
Que acerque la verdad
La verdad es una hoja en blanco
¿Cuánto tiempo más debo seguir viviendo?
¿Quién hace que los años pasen?
Las estaciones vuelven
¿Es el mismo que determina mi destino?
No quiero esforzarme
Quien busca paz deja pasar eso
Espera pacientemente hasta ser llevado
¿Cuánto tiempo más debo seguir vagando?
¿Quién me impulsa a los valles?
Permíteme escalar una montaña
Ya sabiendo que todo mi esfuerzo
Está destinado a morir
Lo que todo dice es un persistente silencio
Perecer, qué experiencia tan intensa