De Kleine Zwervers Revisited
Eens waren wij heel stout en
Dwars tegen de draad
Toen werden wij kabouters
En wij kwamen in de raad
Gedreven in kanalen
Weg van de rivier
Ze lieten ons verdwalen
In een molen van papier
Ik schopte tegen het leven
Ging als een gek tekeer
Maar het bleek mee te geven
Het bood geen weerstand meer
Dat hele ideale
Waarin ik had geloofd
Bleek niet meer dan verdwalen
In mijn eigen hoofd
Wij waren kleine zwervers
Wij zwierven erop los
Al onze dromen stierven
In open veld en bos
Ons restten de verhalen
Van hoe het kwam en ging
Je kunt alleen verdwalen
In je herinnering
Voor zwervers is ons land te klein
Het heeft geen enkele zin
Als je denkt: dit is het einde
Dan sta je aan 't begin
Geen bergen en geen dalen
In dit vlakke koninkrijk
Wie kan er nou verdwalen
Op de Afsluitdijk
De infra is gestructureerd
De route uitgezet
Als je denkt: ik zit verkeerd
Ga dan naar een loket
Daar kun je alles halen
Meneer, daar zijn we voor
Je kunt hier nog verdwalen
In de gang van een kantoor
Wij waren kleine zwervers
Wij zwierven erop los
Al onze dromen stierven
In open veld en bos
Wij moesten wat verzinnen
Toen ze vroegen naar de zin
Ze lokten ons naar binnen
En wij stonken er in
Ons restten de verhalen
Van hoe het kwam en ging
Je kunt alleen verdwalen
In je herinnering
De Kleine Zwervers Revisitado
Una vez fuimos muy traviesos
Contra la corriente
Entonces nos convertimos en duendes
Y entramos en el consejo
Impulsados por canales
Lejos del río
Nos dejaron perdidos
En un molino de papel
Yo luchaba contra la vida
Actuaba como loco
Pero resultó ceder
Ya no ofrecía resistencia
Ese ideal completo
En el que creía
Resultó ser solo perderse
En mi propia mente
Éramos pequeños vagabundos
Vagábamos sin rumbo
Todos nuestros sueños morían
En campo abierto y bosque
Nos quedaban las historias
De cómo sucedió todo
Solo puedes perderte
En tu memoria
Para los vagabundos, nuestro país es demasiado pequeño
No tiene sentido alguno
Si piensas: este es el final
Entonces estás en el principio
Sin montañas ni valles
En este reino llano
¿Quién podría perderse
En el dique de cierre?
La infraestructura está estructurada
La ruta marcada
Si piensas: estoy perdido
Ve a una ventanilla
Allí puedes conseguirlo todo
Señor, para eso estamos aquí
Todavía puedes perderte
En el pasillo de una oficina
Éramos pequeños vagabundos
Vagábamos sin rumbo
Todos nuestros sueños morían
En campo abierto y bosque
Tuvimos que inventar algo
Cuando preguntaron por el sentido
Nos atrajeron hacia adentro
Y caímos en la trampa
Nos quedaban las historias
De cómo sucedió todo
Solo puedes perderte
En tu memoria