De Zanger Zingt Een Liedje
De zanger zingt een liedje
Bij wijze van protest
Hij is erg voor de vrede
En zeer tegen de rest
De mensen zingen vrolijk mee
Ze kennen het refrein
"We shall overcome
Dat we toffe jongens zijn"
Maar iemand uit de massa
Die vroeg: "Wat zing je tam
Ik vond je vroeger beter
Ten tijde van Vietnam"
"Ja", zegt de zanger somber
"Mijnheer, dat is zeer waar
Vrede is mooi voor mensen
Maar slecht voor mijn repertoire"
Dominee op de kansel
Preekt nooit meer over God
Weg met de voorbeschikking
In eigen hand dat lot
Bijvoorbeeld in Zuid-Afrika
Waar het droevig is gesteld
Daar moet iets aan veranderen
Desnoods met geweld
Maar iemand uit het kerkvolk
Die roept: "Waar ligt de grens
Als Jezus geweldloosheid was
Geldt dat niet voor de mens"
Dominee lijkt solidair
Maar zijn woorden klinken hol
In de vrede zijn de kerken leeg
In de oorlog zijn ze vol
Papa zit op zijn praatstoel
De kinderen luisteren zoet
Het is een oud geliefd verhaal
Over een man met moed
De Moffen weerzinwekkend
De oorlog was o zo link
En opa redde Joden
Want o pa was zo flink
Dan vraagt de oudste zoon
Bij wijze van een grapje "Pap
Als opa toen zo flink was
Hoe kom jij nu zo slap"
"Ja", zegt de vader blozend
"Dat heb je er nu van
De vrede kweekt slapjanussen
De oorlog maakt je man"
En ergens op een slagveld
Rust de soldaat in vrede
Kruis op zijn kop
En zijn as in een urn
Hij heeft de strijd gestreden
Voor God, Koningin en Vaderland
Voor het heilig ideaal
Oorlog, dat wil niemand
We willen vrede allemaal
Een beetje vrede
Een beetje liefde
Wollt Ihr den totalen Krieg
Ja, und ein bisschen Friede
(Mag het ietsje meer zijn)
El Cantante Canta una Canción
El cantante canta una canción
A modo de protesta
Él está muy a favor de la paz
Y muy en contra del resto
La gente canta alegremente
Conocen el estribillo
"Venceremos
Que somos chicos geniales"
Pero alguien de la multitud
Preguntó: "¿Por qué cantas tan apagado?
Antes te encontraba mejor
En la época de Vietnam"
"Sí", dice el cantante sombrío
"Señor, eso es muy cierto
La paz es bonita para la gente
Pero mala para mi repertorio"
El pastor en el púlpito
Nunca más predica sobre Dios
Fuera con la predestinación
En nuestras manos está ese destino
Por ejemplo, en Sudáfrica
Donde la situación es triste
Algo debe cambiar allí
Incluso si es con violencia
Pero alguien del pueblo de la iglesia
Grita: "¿Dónde está el límite?
Si Jesús era no violento
¿No debería ser así para el hombre?"
El pastor parece solidario
Pero sus palabras suenan huecas
En la paz las iglesias están vacías
En la guerra están llenas
Papá está en su silla de hablar
Los niños escuchan atentamente
Es una vieja historia querida
Sobre un hombre valiente
Los alemanes repugnantes
La guerra era tan peligrosa
Y abuelo salvaba judíos
Porque abuelo era tan valiente
Entonces el hijo mayor
A modo de broma pregunta "Papá
Si abuelo era tan valiente entonces
¿Cómo terminaste tan débil?"
"Sí", dice el padre sonrojado
"Así es como terminas
La paz cría cobardes
La guerra te hace hombre"
Y en algún campo de batalla
Descansa el soldado en paz
Cruz en su tumba
Y sus cenizas en una urna
Ha luchado la batalla
Por Dios, la Reina y la Patria
Por el sagrado ideal
La guerra, eso nadie la quiere
Todos queremos paz
Un poco de paz
Un poco de amor
¿Quieren la guerra total?
Sí, y un poco de paz
(¿Puede ser un poco más?)