Mathilde Willink
Dat die Duitse terroristen zelfmoord pleegden
Dat begrepen wij, als klootjesvolk, nog wel
Ze waren gestikt in hun eigen idealen
Er is geen plaats voor martelaren in een cel
Maar jij, die in een hemelbed kon slapen, ja jij
Die niets dan mooie jurken dragen wou
Zo op het oog had jij niet veel te melden
Wat moesten wij, als klootjesvolk, met jou
Ik zeg geen sorry tegen jou, Mathilde
Ik heb, wat jou betreft, geen zelfverwijt
Jij was voor mij de buitenkant van 't leven
Het is gewoon de onzin van de tijd
Er is niets meer te beleven, dat geen geld kost
En niemand doet iets zonder dat ie wat verdient
Er is geen vrouw meer die een man nog wil verwennen
Zonder het gevoel te hebben dat ze hem verdient
Er is geen bos meer zonder wandelpaden
Er is geen mop meer die ook nog om te huilen is
Waarom moet ik juist deze dingen zeggen
En zeg ik niet gewoon dat ik je mis
Het jaar is bijna om, Mathilde
En iedereen is eventjes alleen
Je staat niet meer in onze etalages
Jij rot weg onder steen
Je was zo entertainend op m'n party's
Ik las je zo vrijblijvend in m'n krant
Ik hoefde, dankzij jou, niet toe te geven
Dat mijn leven leeg was, buitenkant
Terwijl ik naar de Wrekers zat te kijken
Schoot jij je heel plechtstatig door je kop
Het jaar is bijna om, leven is niet leuk
En wat mezelf betreft
Ik zeg geen sorry tegen jou, Mathilde
Schiet jij jezelf maar door je opgeverfde kop
Het jaar is bijna om, leven is niet leuk
En wat mezelf betreft
Ik geef het nog niet op
Mathilde Willink
Que esos terroristas alemanes se suicidaran
Eso lo entendíamos, como gente común, aún así
Se ahogaron en sus propios ideales
No hay lugar para mártires en una celda
Pero tú, que podías dormir en una cama celestial, sí tú
Que solo querías llevar vestidos bonitos
A simple vista, no tenías mucho que decir
¿Qué debíamos hacer nosotros, como gente común, contigo?
No te pido perdón, Mathilde
No tengo remordimientos, en lo que a ti respecta
Para mí, eras la superficie de la vida
Es simplemente la tontería del tiempo
Ya no hay nada que hacer que no cueste dinero
Y nadie hace nada sin obtener algo a cambio
Ya no hay mujeres que quieran consentir a un hombre
Sin sentir que se lo merece
Ya no hay bosques sin senderos
Ya no hay chistes que hagan reír
¿Por qué debo decir estas cosas precisamente?
¿Y por qué no simplemente decir que te extraño?
El año casi termina, Mathilde
Y todos estamos solos por un momento
Ya no estás en nuestros escaparates
Te pudres bajo tierra
Eras tan entretenida en mis fiestas
Te leía tan despreocupadamente en mi periódico
Gracias a ti, no tuve que admitir
Que mi vida estaba vacía, solo en la superficie
Mientras veía Los Vengadores
Tú te disparaste solemnemente en la cabeza
El año casi termina, la vida no es divertida
Y en lo que a mí respecta
No te pido perdón, Mathilde
Dispara a través de tu cabeza pintada
El año casi termina, la vida no es divertida
Y en lo que a mí respecta
No me rindo aún