Een wereld in sarabande

Frida Boccara

Un monde en sarabande

Belle
La terre.
Tristes
Les ombres.
Immense
Le monde.
Cruelles
Les guerres.
Folles
Les larmes.
Vides
Les villes.
Détruites
Les îles.
Ce monde en sarabande
Devient fou.
Mais moi, je t'aime,
Et je veux vivre
L'espace d'un livre,
Le temps d'un poème,
Loin des misères
Qui nous entourent.
Mes rêves qui courent
Me font des sarabandes
D'amour.
J'irai me battre
Pour la tendresse.
Porter de promesses
Dans chaque théâtre
Pour que ces hommes
Ou d'autres hommes
Dans un autre monde
Vivent un jour
Pour la danse
Et l'amour.

Een wereld in sarabande

Mooi
De aarde.
Treurig
De schaduwen.
Enorm
De wereld.
Wreed
De oorlogen.
Gek
De tranen.
Leeg
De steden.
Verwoest
De eilanden.
Deze wereld in sarabande
Wordt gek.
Maar ik, ik hou van jou,
En ik wil leven
De ruimte van een boek,
De tijd van een gedicht,
Ver weg van de ellende
Die ons omringt.
Mijn dromen die rennen
Geven me sarabandes
Van liefde.
Ik zal vechten
Voor de tederheid.
Beloven
In elk theater
Zodat deze mannen
Of andere mannen
In een andere wereld
Op een dag leven
Voor de dans
En de liefde.