Le Biciclette
Le biciclette, le biciclette
Corrono via
Ben arrivata
Dove il fiume incontra l'autostrada
Io che ti parlo male del mondo
Tu che mi guardi, quanto ti voglio bene, lo sai
Vieni con me, eh-eh
Oltre ciò che non ho detto mai
E sarò dovunque tu sarai
Lo so che è tardi
Che sei partita
Ma quest'estate
Non è iniziata e non è finita
Vorrei che fossi su questo tetto
Su quella spiaggia
Sull'orizzonte di questo letto
Su questo letto
Le biciclette, poi le finestre, poi le serrande
Guarda che occhi
Per ogni lacrima un sospiro, il senso d'infinito
Di chi si tiene forte
E non muore mai
Lo so che è tardi
Che sei partita
Ma quest'estate
Non è iniziata e non è finita
Vorrei che fossi su questo tetto
Su quella spiaggia
Sull'orizzonte di questo letto
Su questo letto
Lo so che è tardi
Che sei partita
Ma quest'estate
Non è iniziata e non è finita
Ci contavamo
Nei nostri sogni
Te lo ricordi?
Tu che sei una mi circondi
Sei una e mi circondi
De Fietsen
De fietsen, de fietsen
Rijden weg
Je bent aangekomen
Waar de rivier de snelweg ontmoet
Ik die slecht over de wereld praat
Jij die naar me kijkt, hoeveel ik van je hou, dat weet je
Kom met me mee, eh-eh
Voorbij wat ik nooit heb gezegd
En ik zal overal zijn waar jij bent
Ik weet dat het laat is
Dat je vertrokken bent
Maar deze zomer
Is nog niet begonnen en nog niet voorbij
Ik wou dat je op dit dak was
Op dat strand
Aan de horizon van dit bed
Op dit bed
De fietsen, dan de ramen, dan de rolluiken
Kijk naar die ogen
Voor elke traan een zucht, het gevoel van oneindigheid
Van wie zich vasthoudt
En nooit sterft
Ik weet dat het laat is
Dat je vertrokken bent
Maar deze zomer
Is nog niet begonnen en nog niet voorbij
Ik wou dat je op dit dak was
Op dat strand
Aan de horizon van dit bed
Op dit bed
Ik weet dat het laat is
Dat je vertrokken bent
Maar deze zomer
Is nog niet begonnen en nog niet voorbij
We telden
In onze dromen
Herinner je het je nog?
Jij die een bent, omringt me
Jij bent er en je omringt me