Suon Salaisuus
"Koston kiilto silmissään antoi sulho teränsä laulaa verimarssin myrkynmustan...
Kihlat kanssa ketjujen teki tyttö nuori!"
Suru liittyy toveriksi mielen matalan.. Kuolo seuraksi syyllisen
Syvään ja sameaan painuu pää pettäneen
Jäinen vesi tuudittaa neidon ikuiseen uneen petturin huulet iäksi suljetaan!
Sukeltaa saasta suon iäiseen syleilyyn
syöksyyn kanssa kahleiden vajoaa syntinen
"Piilossa alla lehtiverhon makaa saasta uomassaan.. Ruoste nilkassaan
syvyydessä soisen maan
ajan ruoskima itkee yksinään.
Alla levän ja lumpeiden lepää huokaus hiljainen
vainaa menneiden aikojen
Kasvot kerran niin kauniit"
Ei pohjaan valo paista ei siellä silkki lämmitä. Hopea huorin ansaittu ei enää lohtua suo.
Syvä haava otsassaan kanssa kahleiden sukeltaa piston rintaansa saanut
päivänvalon iäksi jättää
Vaihtui kulta ketjuihin Rakkaus rumaan metsäretkeen...
Rauhan sai mieli musta.
"Kitumäntyä kasvan suonsilmästä kuului huuto vaiennut...
kädet kohmeiset etsi jotain mihin tarttua... Viimein veti vettä henkeensä
neito pyhimpänsä myynyt"
"Piilossa alla lehtiverhon makaa saasta uomassaan... Ruoste nilkassaan
syvyydessä soisen maan
ajan ruoskima itkee yksinään...
Alla levän ja lumpeiden lepää huokaus hiljainen.. vainaa
menneiden aikojen... Kasvot kerran niin kauniit"
Ei pohjaan valo paista ei siellä silkki lämmitä. Hopea huorin ansaittu ei enää lohtua suo.
El Secreto del Pantano
El brillo de la venganza en sus ojos dio al novio su filo para cantar la marcha de sangre negra...
Comprometida con cadenas, la joven hizo sus votos!
La tristeza se une como compañera de la mente baja... La muerte como compañera del culpable
Profundamente y turbio se hunde la cabeza del traidor
El agua helada arrulla a la doncella en un sueño eterno, los labios del traidor se cierran para siempre!
Se sumerge en el abrazo eterno del lodazal del pantano
se hunde con las cadenas el pecador
"Escondido bajo el velo de hojas yace la suciedad en su lecho... Con el tobillo oxidado
en la profundidad de la tierra pantanosa
azotado por el tiempo llora solo.
Bajo el musgo y los nenúfares descansa un suspiro silencioso
el difunto de tiempos pasados
Una vez tan hermoso rostro"
No brilla la luz en el fondo, no hay seda que caliente. La plata ganada por la prostituta ya no ofrece consuelo.
Con una profunda herida en la frente, se sumerge con las cadenas, la punzada en su pecho recibida
Deja la luz del día para siempre
El oro se cambió por cadenas, el amor feo a una excursión por el bosque...
La mente oscura encontró paz.
"De un pino luchador creciendo desde el ojo del pantano se escuchó un grito silenciado...
las manos entumecidas buscaban algo a lo que aferrarse... Finalmente inhaló agua
la doncella vendió su santuario"
"Escondido bajo el velo de hojas yace la suciedad en su lecho... Con el tobillo oxidado
en la profundidad de la tierra pantanosa
azotado por el tiempo llora solo...
Bajo el musgo y los nenúfares descansa un suspiro silencioso... el difunto
de tiempos pasados... Una vez tan hermoso rostro"
No brilla la luz en el fondo, no hay seda que caliente. La plata ganada por la prostituta ya no ofrece consuelo.