Cantar de cego II
A xeito de cego veño
a deci-lo que xa dixo
o Tio Marcos da Portela
polo primeiros de sigro.
As miserias que pasamos
os delores que sofrimos
a emigración que nos mata
e que nos tén consumidos.
Esta falta de xusticia
que nos ten aterecidos
andando co pico aberto
á esculca do grau de millo.
Os aldaxes que nos fan-he
na ciudade e no municipio
O pagar coma empresarios
para que outros se fagan ricos.
O leite que nos mal pagan
a venden a "trinaecinco"
e por riba a democracia
que hastra agora é un conto chino.
As contribucioes que botan
ó noso lombo os politicos
as xogadas dos alcaldes
que son xogadas de pícaro.
Se pedimos que Galicia
volva a te-lo seu esprito
póñenno-la autonomía
Os caciques son moi listos
Debemos toma-lo a groma
rirnos todos e mais rirnos
Veña un trago compañeiros
Se non hai pan... veña viño.
Pedir pan, vitela e porco
fora xa pedir de vicio
pedir xusticia, bobada,
pedir traballo, delirio.
Pedir proteución ó aire,
pedir cultura, un ripio, qué diaños hemos
qué diaños hemos pedire?
que nos rompan o bautismo?.
Que pediremos entonces?
Volvamos sobor do dito
que Dios confunda os caciques
raposas do municipio.
que se lles tollan as maus
que se lles eslombe o cernizo
que unha cadela de frades
lles esbure nos ouvidos
Que se lles sequen os ollos
que se lles pudra o figado
que se lles solte o bandullo
hastra enche-los calzoncillos.
E nós, mentras, pra vengarnos
das que nos fam, a cotío
xordos pra tódalas queixas
sempre berrando e sorrindo.
Pois pensan que somos parvos
pois coido que van fodidos!
Todos xuntos compañeiros,
anque chegue o sangue ó río!
Mentras eles adoecen
o se van co demo, a brincos,
un día faremos festa,
compañeiros... veña viño.
Cantar del ciego II
A la manera del ciego vengo
a decir lo que ya dijo
el Tío Marcos de la Portela
por los primeros de siglo.
Las miserias que pasamos
los dolores que sufrimos
la emigración que nos mata
y nos tiene consumidos.
Esta falta de justicia
que nos tiene aterrados
andando con el pico abierto
al acecho del maíz.
Las trampas que nos hacen
en la ciudad y en el municipio
El pagar como empresarios
para que otros se hagan ricos.
La leche que nos pagan mal
la venden a "treintaycinco"
y encima la democracia
que hasta ahora es un cuento chino.
Las contribuciones que nos echan
sobre nuestros hombros los políticos
las jugadas de los alcaldes
que son jugadas de pillo.
Si pedimos que Galicia
vuelva a tener su espíritu
nos ponen la autonomía
Los caciques son muy listos.
Debemos tomarlo a broma
reírnos todos y más reírnos
Venga un trago compañeros
Si no hay pan... venga vino.
Pedir pan, ternera y cerdo
fuera ya pedir de vicio
pedir justicia, tontería,
pedir trabajo, delirio.
Pedir protección al aire,
pedir cultura, un desastre, ¿qué diablos hemos
qué diablos hemos de pedir?
¿que nos rompan el bautismo?.
¿Qué pediremos entonces?
Volviendo al dicho
que Dios confunda a los caciques
zorros del municipio.
que les quiten las manos
que les caiga el chaparrón
que una perra de frailes
les ladre en los oídos
Que se les sequen los ojos
que se les pudra el hígado
que se les suelte la panza
hasta llenar los calzoncillos.
Y nosotros, mientras, para vengarnos
de los que nos hacen, a menudo
sordos a todas las quejas
siempre gritando y sonriendo.
Pues piensan que somos tontos
¡pues creo que van jodidos!
Todos juntos compañeros,
aunque llegue la sangre al río!
Mientras ellos enferman
o se van al demonio, a saltos,
un día haremos fiesta,
compañeros... venga vino.