Longa noite
Lobos no medio da noite
ceibaron un día o seu aular;
óuvense berros de medo
e o queixume da morte ó pasar.
Foron trizndo na noite
estrelas lucentes daquel alborear,
escuras canles de sangue,
e os corpos sen vida e as armas cantar.
FUXE, FUXE, FUXE QUE LOGO VIRAN
LOBOS, LOBOS, LOBOS QUE BAIXAN PRO VAL;
LISCA, LISCA, LISCA PRO OUTRO LADO DO MAR;
FUXE, FUXE, FUXE QUE ESTAN A CHEGAR!
Baixan os lobos na naoite:
non deixes que afoguen o noso cantar.
Feras de sangue sedentas,
cativas concencias do quedo luar
cubren a Patria de morte,
que queda sin norte, ai!, do seu cantar!
Logo o silencio mezquino...
non temos camiño, non vale chorara:
Han nace-los novos fillos,
que do vento frío o día farán!
VOLTA, VOLTA NOVAS GORXAS A CANTAR
BULE, BULE, BULE QUE O DIA VIRA;
LOITA, LOITA, LOITA COA NOITE ACABAR,
MIRA O DIA QUE VEN DO CABO DO MAR!
Saca ese cantar da noite
deixa que se escoite pra nunca acabar!
Anos pasaron, e aínda
os lobos da morte habitan no val;
andan con peles de ovellas,
en clás de cantores da vida e da paz.
Temos na memoria, vivos,
aqueles cautivos, aquela ruindá:
Naberá tempo que lave,
nin perdón que acale a nosa verdá!
FUXE, FUXE, FUXE QUE ESTÁN A CHEGAR
LOITA, LOITA, LOITA COA NOITE ACABAR;
LISCA, LISCA, LISCA PRO OUTRO LADO DO MAR,
BULE, BULE, BULE QUE O DIA VIRA!
Saca ses cantar da noite,
deixa que se escoite pra nunca acabar!
Noche larga
Lobos en medio de la noche
han ceñido un día su aullido;
se escuchan gritos de miedo
y el lamento de la muerte al pasar.
Fueron desgarradas en la noche
estrellas brillantes de aquel amanecer,
oscuras calles de sangre,
y los cuerpos sin vida y las armas cantar.
HUYE, HUYE, HUYE QUE LUEGO VERÁN
LOBOS, LOBOS, LOBOS QUE BAJAN AL VALLE;
CORRE, CORRE, CORRE AL OTRO LADO DEL MAR;
HUYE, HUYE, HUYE QUE ESTÁN LLEGANDO!
Bajan los lobos en la noche:
no dejes que ahoguen nuestro canto.
Bestias sedientas de sangre,
mentes cautivas de la tranquila luna
cubren la Patria de muerte,
que queda sin rumbo, ¡ay!, de su canto!
Luego el silencio mezquino...
no tenemos camino, no vale llorar:
Nacen los nuevos hijos,
que del viento frío el día harán!
VUELVE, VUELVE NUEVAS GARGANTAS A CANTAR
BULLA, BULLA, BULLA QUE EL DÍA VIENE;
LUCHA, LUCHA, LUCHA CON LA NOCHE ACABAR,
MIRA EL DÍA QUE VIENE DEL CABO DEL MAR!
Saca ese canto de la noche
deja que se escuche para nunca acabar!
Años pasaron, y aún
los lobos de la muerte habitan en el valle;
andan con pieles de ovejas,
como falsos cantores de la vida y la paz.
Tenemos en la memoria, vivos,
aquellos cautivos, aquella maldad:
No habrá tiempo que lave,
ni perdón que acalle nuestra verdad!
HUYE, HUYE, HUYE QUE ESTÁN LLEGANDO
LUCHA, LUCHA, LUCHA CON LA NOCHE ACABAR;
CORRE, CORRE, CORRE AL OTRO LADO DEL MAR,
BULLA, BULLA, BULLA QUE EL DÍA VIENE!
Saca ese canto de la noche,
deja que se escuche para nunca acabar!