395px

Oh Lelo

Fuxan Os Ventos

O Lelo

Pra onde vas Lelo
co aro de ferro
no día que fai
de mañá cedo.
E un cabás novo
e uns libros vellos,
nos zocos anos
de lama cheos
Vou a sere outro
pra aquil cortello,
de días de escola,
iste é o primeiro.
Hei estudiar
temos maestro
pra que mañá
seña home feito.
¿Como che foi?
Conta meu neno
de certo que hoxe
xa trás proveito
Bah! Non é nada, eu non o entendo
poia abofellas, que no meu testo
non sei que fala o meu maestro
Dí que vostede, chamase: abuelo,
miña mai: madre, e o chan: el suelo
Tamén zorrega capós a eito,
se dís que é mouro en ves de negro.
Mañan a escola non vou de certo.
Eu non entendo, non vallo pra eso.
Falas estranas, estranos lerios.
Do meu non falan. Falan de lexos.
Pra endurecere as maus no leiro
ainda non compre ise maiestro.

Oh Lelo

Wohin gehst du, Lelo
mit dem Eisenring
an einem Tag, der
früh am Morgen ist.
Und ein neuer Rucksack
und alte Bücher,
in den klobigen Jahren
voll von Schlamm.
Ich werde ein anderer sein
für das kleine Messer,
von Schultagen,
das hier ist das erste.
Ich werde lernen,
wir haben einen Lehrer,
damit morgen
ein richtiger Mann wird.
Wie war's bei dir?
Erzähl mir, Kleiner,
bestimmt hast du heute
schon etwas gelernt.
Bah! Ist nichts, ich verstehe es nicht,
verdammt nochmal, in meinem Kopf
weiß ich nicht, was mein Lehrer sagt.
Er sagt, Sie heißen: Opa,
meine Mama: Mutter, und der Boden: der Boden.
Auch die Ziegen sind wild,
wenn du sagst, dass es moorisch ist statt schwarz.
Morgen gehe ich sicher nicht zur Schule.
Ich verstehe nicht, ich gehe dafür nicht.
Seltsame Sprachen, seltsame Wörter.
Von meinem reden sie nicht. Sie reden von weit her.
Um die Hände im Schlamm zu verhärten,
habe ich diesen Lehrer noch nicht verstanden.