395px

El Lelo

Fuxan Os Ventos

O Lelo

Pra onde vas Lelo
co aro de ferro
no día que fai
de mañá cedo.
E un cabás novo
e uns libros vellos,
nos zocos anos
de lama cheos
Vou a sere outro
pra aquil cortello,
de días de escola,
iste é o primeiro.
Hei estudiar
temos maestro
pra que mañá
seña home feito.
¿Como che foi?
Conta meu neno
de certo que hoxe
xa trás proveito
Bah! Non é nada, eu non o entendo
poia abofellas, que no meu testo
non sei que fala o meu maestro
Dí que vostede, chamase: abuelo,
miña mai: madre, e o chan: el suelo
Tamén zorrega capós a eito,
se dís que é mouro en ves de negro.
Mañan a escola non vou de certo.
Eu non entendo, non vallo pra eso.
Falas estranas, estranos lerios.
Do meu non falan. Falan de lexos.
Pra endurecere as maus no leiro
ainda non compre ise maiestro.

El Lelo

¿A dónde vas Lelo
con el aro de hierro
en el día que hace
mañana temprano?
Y un cesto nuevo
y unos libros viejos,
en los años zocos
llenos de barro.
Voy a ser otro
para aquel cortejo,
de días de escuela,
este es el primero.
Tendré que estudiar
tenemos maestro
para que mañana
sea un hombre hecho.
¿Cómo te fue?
Cuenta mi niño
seguro que hoy
ya traes provecho.
¡Bah! No es nada, no lo entiendo
porque te equivocas, que en mi texto
no sé de qué habla mi maestro
Dice que usted se llama: abuelo,
mi madre: madre, y el suelo: el suelo
También zurra capós a eito,
si dicen que es moro en vez de negro.
Mañana a la escuela no iré seguro.
No entiendo, no sirvo para eso.
Hablas extraño, extraños lirios.
De lo mío no hablan. Hablan de lejos.
Para endurecer las manos en el barro
aún no comprendo ese maestro.

Escrita por: