Bandiera
Sento il deserto sotto ai piedi
Corro e rischio di trovare un'oasi
Ora sì che me li sento addosso i tuoi sorrisi
Siamo figli adottivi di diversi destini, ma
Fogli vuoti come noi
Sono oggi, senza poi
Le promesse dei marinai
Sono preghiere a cui non credi mai
Una bandiera come vela, non per andare via
L'orizzonte dalla riva ricorda casa mia
Stasera scende la luna e si alza la marea
L'oceano diventa il mio abito da sera
Le costellazioni sulla città
Sono luci che coprono l'alba, ma
Ti vedo anche quando si spegnerà l'ultima
Puoi еssere chi vuoi
Scegliеrsi ogni giorni rende liberi
Puoi amarmi quanto vuoi
Per una vita intera o pochi attimi
Posti vuoti come noi
Scatti bianchi, Polaroid
Le promesse dei marinai
Sono navi che non salpano mai
Una bandiera come vela, non per andare via
L'orizzonte dalla riva ricorda casa mia
Stasera scende la luna e si alza la marea
L'oceano diventa il mio abito da sera
Le costellazioni sulla città
Sono luci che coprono l'alba, ma
Ti vedo anche quando si spegnerà l'ultima
Si spegne anche l'ultimo faro
Le navi ritornano al porto
Il sole è un puntino lontano
Stasera scende la luna e si alza la marea
L'oceano diventa il mio abito da sera
Le costellazioni sulla città
Sono luci che coprono l'alba, ma
Ti vedo anche quando si spegnerà l'ultima
Si spegnerà l'ultima
Si spegnerà l'ultima
Si spegnerà l'ultima
Vlag
Voel de woestijn onder mijn voeten
Ik ren en loop het risico een oase te vinden
Nu voel ik je glimlachen echt op mijn huid
We zijn geadopteerde kinderen van verschillende bestemmingen, maar
Lege pagina's zoals wij
Zijn vandaag, zonder morgen
De beloftes van zeelieden
Zijn gebeden waarin je nooit gelooft
Een vlag als zeil, niet om weg te gaan
De horizon vanaf de kust herinnert me aan mijn thuis
Vanavond daalt de maan en stijgt het tij
De oceaan wordt mijn avondjurk
De sterrenbeelden boven de stad
Zijn lichten die de dageraad bedekken, maar
Ik zie je ook als de laatste uitgaat
Je kunt zijn wie je wilt
Elke dag kiezen maakt vrij
Je kunt me zoveel liefhebben als je wilt
Voor een heel leven of een paar momenten
Lege plekken zoals wij
Witte foto's, Polaroid
De beloftes van zeelieden
Zijn schepen die nooit uitvaren
Een vlag als zeil, niet om weg te gaan
De horizon vanaf de kust herinnert me aan mijn thuis
Vanavond daalt de maan en stijgt het tij
De oceaan wordt mijn avondjurk
De sterrenbeelden boven de stad
Zijn lichten die de dageraad bedekken, maar
Ik zie je ook als de laatste uitgaat
De laatste vuurtoren dooft ook
De schepen keren terug naar de haven
De zon is een stip in de verte
Vanavond daalt de maan en stijgt het tij
De oceaan wordt mijn avondjurk
De sterrenbeelden boven de stad
Zijn lichten die de dageraad bedekken, maar
Ik zie je ook als de laatste uitgaat
De laatste dooft
De laatste dooft
De laatste dooft