395px

Una vez más

Georg Danzer

Loch Amoi

I wü kane augfressanen Gsichta mehr segn
I wü die gaunzen Wickeln nimma hean
Des zaht mi so owe, des mocht mi so kraunk
Vergessts mi doch und hobts mi olle gern
I wü in kane bledn Lokale mehr geh
Wo jeda umanaundasitzt und fäult
Waunst wüst das si wos ändert
Faung amoi bei dir au
Bessa di, daun bessert si die Wöt

Loch amoi, loch amoi, loch amoi
Und wan mi bitte nimma au
Loch amoi, loch amoi, loch amoi
Weu mitn Raunzen ist doch a ned dau

I wü kane augsoffenen Gespräche mehr fian,
Weu mi des so unhamlich niachtan mocht
Des druckt ma es Herz o, des schlog si aufd Sö
Do geh i liaba und sog guate Nocht
I wü a kane gscheitn Diskussionen mehr hean,
Wo jeder immer nur von Freiheit red.
Waunst frei sei wüst, daun tua wos,
Nur paß hoit auf dabei,
Daß ned auf Kostn von wem aundan geht

I wü in derer unsöligen Stodt nimma leben,
Wost jeden Tog fünf Kilo schwerer wirst,
Wo da die Woaheit aufgeht wia schwindsüchtiger Mond
Und wost Di aun die Leukämie verlierst.

Una vez más

No quiero ver más caras devoradas
No quiero escuchar más excusas
Me duele tanto, me enferma tanto
Olvidenme y ámenme a todos
No quiero ir a bares estúpidos
Donde todos se sientan alrededor y se pudren
Si quieres que algo cambie
Empieza contigo mismo
Mejórate, entonces el mundo mejora

Una vez más, una vez más, una vez más
Y si ya no me quieres
Una vez más, una vez más, una vez más
Porque quejarse no ayuda en absoluto

No quiero más conversaciones embriagadas
Porque me hacen sentir incómodo
Me aprieta el corazón, se acelera
Prefiero irme y decir buenas noches
No quiero escuchar más discusiones inteligentes
Donde todos hablan solo de libertad
Si quieres ser libre, haz algo
Pero ten cuidado
Que no sea a costa de alguien más

No quiero vivir en esta maldita ciudad
Donde cada día te vuelves cinco kilos más pesado
Donde la verdad se desvanece como la luna enferma
Y donde terminas perdiendo la leucemia

Escrita por: Georg Danzer