Je Dis Que Rien Ne M'épouvante
C'est des contrebandiers le refuge ordinaire.
Il est ici; je le verrai!
Et le devoir que m'imposa sa mere
Sans trembler je l'accomplirai
Je dis que rien ne m'épouvante,
Je dis, hélas! que je réponds de moi;
Mais j'ai beau faire la vaillante...
Au fond du coeur je meurs d'effroi!
Seule en ce lieu sauvage
Toute seule j'ai peur,
Mais j'ai tort d'avoir peur.
Vous me donnerez du courage;
Vous me protégerez, Seigneur!
Je vais voir de près cette femme,
Dont les artifices maudits
Ont fini par faire un infâme
De celui que j'aimais jadis!
Elle est dangereuse...elle est belle!
Mais je ne veux pas avoir peur!
Non, non, je ne veux pas avoir peur!
Je parlerai haut devant elle...ah!
Seigneur, vous me protégerez.
Protégez-moi! Ô Seigneur!
Donnez-moi du courage!
Ik Zeg Dat Niets Mij Bang Maakt
Het zijn smokkelaars, de gewone schuilplaats.
Hij is hier; ik zal hem zien!
En de plicht die zijn moeder mij oplegde
Zal ik zonder te trillen vervullen.
Ik zeg dat niets mij bang maakt,
Ik zeg, helaas! dat ik voor mezelf verantwoordelijk ben;
Maar hoe dapper ik ook probeer te zijn...
In mijn hart sterf ik van angst!
Alleen op deze wilde plek
Ben ik helemaal alleen en bang,
Maar ik heb ongelijk om bang te zijn.
Jullie zullen me moed geven;
Jullie zullen me beschermen, Heer!
Ik ga deze vrouw van dichtbij zien,
Wiens vervloekte listen
Eindigden met het maken van een schoft
Van degene van wie ik ooit hield!
Ze is gevaarlijk... ze is mooi!
Maar ik wil niet bang zijn!
Nee, nee, ik wil niet bang zijn!
Ik zal luid voor haar spreken... ah!
Heer, u zult me beschermen.
Bescherm me! O Heer!
Geef me moed!