Rien n'a changé
Rien n'a changé et pourtant tout est différent
Rien n'est pareil et pourtant tout est comme avant
Où es-tu si loin mon amour
Pourquoi es-tu si loin
Au café de nos rencontres je m'assieds à la terrasse
J'y vois les mêmes amis les mêmes gens
Poliment je les écoute je souris à leurs grimaces
Mais c'est toi que je vois c'est toi que j'entends
Rien n'a changé et pourtant tout est différent
Rien n'est pareil et pourtant tout est comme avant
Où es-tu si loin mon amour
Pourquoi es-tu si loin
Je m'arrête à la vitrine de la librairie d'en face
Puis je repars les mains vides nez au vent
Et je continue de vivre parmi les ombres qui passent
Et ramènent mes souvenirs au présent
Rien n'a changé et pourtant tout est différent
Rien n'est pareil et pourtant tout est comme avant
Où es-tu si loin mon amour
Pourquoi es-tu si loin
J'ai fait rentrer quelques bûches j'ai changé le lit de place
Et j'ai fait repeindre les murs tout en blanc
Mais les nuits semblent bien longues la solitude me glace
Et le lit est devenu beaucoup trop grand
Rien n'a changé et pourtant tout est différent
Rien n'est pareil et pourtant tout est comme avant
Er is niets veranderd
Er is niets veranderd en toch is alles anders
Er is niets hetzelfde en toch is alles zoals voorheen
Waar ben je zo ver weg, mijn liefde
Waarom ben je zo ver weg
In het café van onze ontmoetingen ga ik op het terras zitten
Ik zie dezelfde vrienden, dezelfde mensen
Polite luister ik naar ze, ik glimlach naar hun gezichten
Maar het is jou die ik zie, het is jou die ik hoor
Er is niets veranderd en toch is alles anders
Er is niets hetzelfde en toch is alles zoals voorheen
Waar ben je zo ver weg, mijn liefde
Waarom ben je zo ver weg
Ik stop bij de etalage van de boekwinkel tegenover
Dan ga ik weer verder, met lege handen, neus in de wind
En ik blijf leven tussen de schaduwen die voorbijgaan
En brengen mijn herinneringen terug naar het heden
Er is niets veranderd en toch is alles anders
Er is niets hetzelfde en toch is alles zoals voorheen
Waar ben je zo ver weg, mijn liefde
Waarom ben je zo ver weg
Ik heb wat hout naar binnen gehaald, ik heb het bed verplaatst
En ik heb de muren helemaal wit laten schilderen
Maar de nachten lijken wel lang, de eenzaamheid maakt me koud
En het bed is veel te groot geworden
Er is niets veranderd en toch is alles anders
Er is niets hetzelfde en toch is alles zoals voorheen