395px

Doña Rosita

Geraldo Pereira

Sinhá Rosinha

Sinhá Rosinha já deixou o seu mulato,
Só porque sofreu um desacato,
Ficou pacato de fato, não fazia mais asneira,
Seu ideal, hoje é muito diferente,
Mas antigamente,
Dizia todo o mundo que ele era o tal valente,
Lá no morro da Mangueira,
E era um caso encrencado,
Dos diabos para se endireitar só pensava em briga,
Mas depois veio a regeneração,
( que transformação )
Perdeu o cartaz,
Porque andou procurando evitar, uma questão antiga,
E só por isso ela partiu sem briga, de seu barracão,
( a mim não interessa )
Essa foi sua conversa,
E o deixou andar,
E foi morar com outro,
Mulato bamba do lugar,
Que sabe honrar seu nome,
Que gosta de samba,
E chuta muamba na encruzilhada,
E que pratica boxe,
E joga futebol,
E anda em batucada !

Doña Rosita

Doña Rosita dejó a su mulato,
Solo porque sufrió un desaire,
Se volvió tranquilo de verdad, ya no hacía más tonterías,
Su ideal, hoy es muy diferente,
Pero antiguamente,
Todo el mundo decía que era el valiente,
En el morro de Mangueira,
Y era un caso complicado,
Del demonio para enderezarse solo pensaba en pelea,
Pero luego vino la regeneración,
(¡qué transformación!)
Perdió la fama,
Porque anduvo tratando de evitar un asunto antiguo,
Y solo por eso ella se fue sin pelea, de su barracón,
(a mí no me importa)
Esa fue su conversación,
Y lo dejó ir,
Y fue a vivir con otro,
Mulato hábil del lugar,
Que sabe honrar su nombre,
Que le gusta el samba,
Y chuta muamba en la encrucijada,
Y que practica boxeo,
Y juega fútbol,
¡Y anda en batucada!

Escrita por: