395px

1948

Gerard Cox

1948

Buiten huilt de wind om 't huis
Maar de kachel staat te snorren op vier
Er hangt een lapje voor de brievenbus
En in de tochtigste kieren zit papier
Wij waren heel erg arm en niemand hield van ons
Maar we hadden thee en nog geen tv
Maar wel radio en lange vingers

refrain:
We gingen nog in bad, haartjes nat
Nog even op, totdat vader zei: "Vooruit, naar bed"
Dan kregen we een kruik mee
Gezichten op 't behang
Maar niet echt van binnen bang
Toen was geluk heel gewoon

Buiten huilt de wind om 't huis
Maar moeder breit een warme sjaal
En het ganzebord op tafel
stond er de volgende moregen nog helemaal
Ook gingen wij naar 't bos
Daar zijn we toen verdwaald
Van de wag geraakt, carriere gemaakt
Heel die pannekoekensmaak vergeten

En Nederland herrees onder Drees
Fanny Blankers Koen die won vier maal goud in Londen
Als je jokte was dat zonde
De legpuzzle kwam klaar
In het derde vredesjaar
Toen was geluk heel gewoon

Die schooltas bleek het eerste teken
Dat de zaak wal was bekeken
Voor zover je zonder plechtsbesef
Je leven leed, je leven leed

Buiten huilt de wind om 't huis
Maar binnen stond de kolenkit paraat
En de stoep waarop geknikkerd werd
Was het belangrijste stukje van de straat
En Nederland was groot en niemand ging nog dood
En gezelligheid kende nauw'lijks tijd
Bij waxinelichtjes van Verkade

refrain

1948

Dehors, le vent hurle autour de la maison
Mais le poêle ronronne à plein régime
Un morceau de tissu devant la boîte aux lettres
Et dans les fentes les plus courantes, du papier
On était vraiment très pauvres et personne ne nous aimait
Mais on avait du thé et pas encore de télé
Mais on avait la radio et des doigts longs

refrain:
On prenait encore des bains, cheveux mouillés
Encore un peu, jusqu'à ce que papa dise : "Allez, au lit"
On avait une bouillotte avec nous
Des visages sur le papier peint
Mais pas vraiment peur au fond
À l'époque, le bonheur était tout simple

Dehors, le vent hurle autour de la maison
Mais maman tricote une écharpe chaude
Et le jeu de l'oie sur la table
Était encore là le lendemain matin
On est aussi allés dans les bois
Là, on s'est perdus
De la route déviée, une carrière faite
On a oublié tout ce goût de crêpe

Et les Pays-Bas se sont relevés sous Drees
Fanny Blankers-Koen qui a gagné quatre fois l'or à Londres
Si tu mentais, c'était dommage
Le puzzle était terminé
Dans la troisième année de paix
À l'époque, le bonheur était tout simple

Ce cartable s'est avéré le premier signe
Que la situation avait été examinée
Autant que tu vivais sans conscience
Tu vivais ta vie, tu vivais ta vie

Dehors, le vent hurle autour de la maison
Mais à l'intérieur, le seau à charbon était prêt
Et le trottoir où on jouait aux billes
Était le morceau le plus important de la rue
Et les Pays-Bas étaient grands et personne ne mourait encore
Et la convivialité connaissait à peine le temps
Avec des bougies de Verkade

refrain

Escrita por: Gilbert O'Sullivan