395px

¿Cuánto tiempo más, cariño?

Gerard Cox

Hoelang nog liefje

Als ik thuis kom is 't huis meestal zo kil en zonder licht
Jij bent weg, en op de tafel ligt daarvan een klein bericht
Hoelang nog liefje
In de keuken staat wat eten, en dat warrem ik dan op
En, alleen aan tafel, eet ik 't met lange tanden op
Hoelang nog schat
't Huis staat met z'n lege kamers suizend om me heen
De meubels staan me aan te staren
En ik, ik voel me schuldig dat al 't leven hier verdween
En verlang terug naar de voorbije jaren

Inplaats van jou streel ik dan maar een slaperige kat
We hebben samen toch een hele mooie tijd gehad
Hoelang nog liefje
Hoelang nog schat

Ik weet dat alles over gaat, daar is niks aan te doen
Dit keer had ik gehoopt alleen daar lang over te doen
Hoelang nog liefje
Want alles is betrekkelijk, dat hou je je dan voor
Maar dat dit ook op ons slaat nu, krijg ik pas langzaam door
Hoelang nog schat
't Is m'n eigen schuld, ik ben d'r vol op in gegaan
Mijn twijfels heb jij trouwens weggenomen
Wij zouden altijd samen zijn, nooit uit elkander gaan
Maar toch zie ik 'r dit nu weer van komen

Wat erg dat iets opeens z'n langste tijd wel heeft gehad
Toen was 't: jij en ik, daarin komt nooit een keer de klad
Hoelang nog liefje
Hoelang nog schat

Ik ruim de tafel af en zet de afwas in 't rek
En buiten, met een borrel, sta'k nog even bij 't hek
Hoelang nog liefje
De nachtwind blaast de wolken uit elkaar, ik zie de maan
Hij lijkt zomaar te pakken, maar hoe verweg zou-ie staan
Hoelang nog schat
Ze zeggen dat een ster soms al gedoofd is, jaren her
Je ziet iets dat er niet meer is, want weet je:
Z'n licht is nog steeds onderweg. Maar God, hij staat zo ver
Zo is 't ook met ons, een beetje

We menen iets te zien, maar waar we kijken is een gat
En in m'n kouwe bed denk ik: Ah joh, 't is me wat
Hoelang nog liefje
Hoelang nog schat

¿Cuánto tiempo más, cariño?

Cuando llego a casa, generalmente está fría y sin luz
Te has ido, y hay una pequeña nota sobre la mesa
¿Cuánto tiempo más, cariño?
En la cocina hay comida, y la caliento
Y, solo en la mesa, la como a regañadientes
¿Cuánto tiempo más, amor?
La casa con sus habitaciones vacías susurra a mi alrededor
Los muebles me miran fijamente
Y yo, me siento culpable de que toda la vida haya desaparecido aquí
Y anhelo los años pasados

En lugar de acariciarte, acaricio a un gato adormilado
Hemos tenido un tiempo maravilloso juntos
¿Cuánto tiempo más, cariño?
¿Cuánto tiempo más, amor?

Sé que todo pasa, no hay nada que hacer al respecto
Esta vez esperaba que durara mucho
¿Cuánto tiempo más, cariño?
Porque todo es relativo, eso es lo que te dices
Pero me doy cuenta lentamente de que esto también nos afecta
¿Cuánto tiempo más, amor?
Es mi culpa, me metí de lleno en esto
Tú eliminaste mis dudas
Siempre estaríamos juntos, nunca separarnos
Pero veo que eso está por suceder de nuevo

Qué triste que algo haya llegado a su fin de repente
Entonces era: tú y yo, eso nunca cambiaría
¿Cuánto tiempo más, cariño?
¿Cuánto tiempo más, amor?

Quito la mesa y pongo los platos en el estante
Y afuera, con una copa, me quedo un rato en la cerca
¿Cuánto tiempo más, cariño?
El viento nocturno dispersa las nubes, veo la luna
Parece estar al alcance, pero ¿qué tan lejos estará?
¿Cuánto tiempo más, amor?
Dicen que a veces una estrella ya se ha apagado, hace años
Ves algo que ya no está ahí, porque sabes:
Su luz todavía está en camino. Pero Dios, está tan lejos
Así somos nosotros, un poco

Creemos ver algo, pero donde miramos hay un vacío
Y en mi fría cama pienso: Ah, qué más da
¿Cuánto tiempo más, cariño?
¿Cuánto tiempo más, amor?

Escrita por: