Romeo en Julio
Dat onze wederzijdse ouders ruzie hadden
En onophoudelijk elkanders naam bekladden
Sprak ons, als kinderen, niet zo bijzonder aan
Desniettemin was het ons absoluut verboden
Zo pertinent, dat je haast zeggen kon ten dode
Om ook maar even met elkander om te gaan
Tot wij op zekere keer die stalen regel schonden
Niet eens bewust met een vooropgezet idee
Onder het spelen hebben wij elkaar gevonden
Ook al beseften wij dat toen nog geen van twee
Romeo en Julio, ook al beseften wij dat toen nog geen van twee
Toen onze wederzijdse ouders daarvan hoorden
Vielen er thuis natuurlijk hele harde woorden
En onze straffen waren evenredig zwaar
Met tiranie kan men een heleboel verdrukken
Alleen de waarheid is er nooit mee uit te rukken
En in het geheim kwamen we toch weer bij elkaar
Terwijl de avondlucht naar lentebloesem geurde
Terwijl de vogels liedjes zongen van de mei
Was het dat in ons iets heel wonderlijks gebeurde
Je werd er droevig van en tegelijk zo blij
Romeo en Julio, je werd er droevig van en tegelijk zo blij
We hebben heel wat smaad en spot moeten verdragen
De meeste deuren werden voor ons dichtgeslagen
De meeste mensen gunden ons slechts galg en rad
Tot wij tenslotte voor de tegenstand bezweken
En wij vertrokken zijn naar onbekende streken
Om te gaan wonen in een verre vreemde stad
Men zegt: "waar liefde woont gebied de heer zijn zegen"
Maar voor de buitenbeentjes is dat toch niet waar
We hebben nooit meer een bericht van thuis gekregen
Maar zijn gelukkig, heel gelukkig met elkaar
Romeo en Julio we zijn gelukkig, heel gelukkig met elkaar
Romeo en Julio
Que nuestros padres mutuos tuvieran disputas
Y se difamaran mutuamente sin cesar
No nos atrajo mucho, como niños
Sin embargo, se nos prohibió absolutamente
De manera tan tajante, que casi se podría decir que a muerte
Incluso estar juntos por un momento
Hasta que en cierta ocasión rompimos esa regla de acero
Ni siquiera conscientemente con un plan preconcebido
Mientras jugábamos, nos encontramos el uno al otro
Aunque ninguno de los dos lo supiera en ese momento
Romeo y Julio, aunque ninguno de los dos lo supiera en ese momento
Cuando nuestros padres mutuos se enteraron de eso
En casa, por supuesto, hubo palabras muy duras
Y nuestras penas fueron igualmente severas
Con la tiranía se puede sofocar mucho
Pero la verdad nunca se puede arrancar de ella
Y en secreto volvimos a encontrarnos
Mientras el aire de la noche olía a flores de primavera
Mientras los pájaros cantaban canciones de mayo
Fue entonces que algo muy extraño sucedió en nosotros
Te entristecías y al mismo tiempo te alegrabas
Romeo y Julio, te entristecías y al mismo tiempo te alegrabas
Tuvimos que soportar muchas calumnias y burlas
La mayoría de las puertas se nos cerraron
La mayoría de la gente solo nos deseaba mal
Hasta que finalmente sucumbimos a la oposición
Y nos fuimos a tierras desconocidas
Para vivir en una ciudad extranjera
Dicen: 'donde habita el amor, el Señor manda su bendición'
Pero para los marginados, eso no es cierto
Nunca recibimos noticias de casa
Pero somos felices, muy felices juntos
Romeo y Julio, somos felices, muy felices juntos