Walsje van toen
't Is een walsje van toen, wie 't wil mag het hebben
't Was ooit 's voor iemand die veel om me gaf
Maar da's heel lang geleden
't Is een walsje van toen, wie 't wil mag het zingen
't Ging ooit over dingen als liefde en trouw
Da's dus heel lang geleden
Want ik was net eenentwintig, en zij was pas achttien
En ze reed op een brommer, en daar was ik jaloers op
Maar ik had nog wat spaargeld, en toen kocht ik er ook een
Nou, we bromfietsten samen wat af, in de tijd dat ze veel om me gaf
Maar voor geluk krijg je altijd weer straf
't Is een walsje van toen, dat ik schreef in de dagen
Dat de tijd zonder vragen en zorgen verstreek
Maar da's heel lang geleden
't Is een walsje van niks, maar 't was iets van ons samen
Als 'n hart met twee namen in 'n boomstam gekerfd
Wat wij trouwens nooit deden
Want zij zei: " 'n Boom is zo kwetsbaar", en ik vond dat met haar
Maar ze bleef me verbazen als we soms als twee dwazen
In het Kralingse Bos over fietspaden scheurden
En zij gaf dan altijd vol gas, alsof dat zo milieu-bewust was
Maar ik zei niks, dat kwam niet te pas
't Is een walsje van niks, 't is 'n stukje van vroeger
't Is 'n blad uit 'n boek, waar ik nooit meer in kijk
't Is al zo lang geleden
't Is een walsje van niks, wie 't wil mag 't zingen
't Ging ooit over dingen als eeuwige trouw
Maar da's heel lang geleden..... nou
Vals de antaño
't Es un vals de antaño, quien lo quiera puede quedárselo
Fue una vez para alguien que me quería mucho
Pero eso fue hace mucho tiempo
Es un vals de antaño, quien lo quiera puede cantarlo
Solía tratar temas como el amor y la fidelidad
Eso fue hace mucho tiempo
Porque yo tenía veintiuno, y ella apenas dieciocho
Y ella andaba en una moto, y eso me daba celos
Pero tenía algo de dinero ahorrado, y entonces compré una también
Bueno, andábamos en moto juntos, en la época en que ella me quería mucho
Pero por la felicidad siempre recibes castigo
Es un vals de antaño, que escribí en los días
En que el tiempo pasaba sin preguntas ni preocupaciones
Pero eso fue hace mucho tiempo
Es un vals insignificante, pero era algo nuestro
Como un corazón con dos nombres tallado en un tronco
Lo cual, por cierto, nunca hicimos
Porque ella decía: 'Un árbol es tan vulnerable', y yo estaba de acuerdo con ella
Pero ella me sorprendía cuando a veces, como dos tontos
Íbamos a toda velocidad por los caminos del Bosque de Kralingen
Y ella siempre aceleraba a fondo, como si eso fuera tan respetuoso con el medio ambiente
Pero yo no decía nada, no era apropiado
Es un vals insignificante, es un pedazo del pasado
Es una página de un libro en el que ya no miro
Hace tanto tiempo
Es un vals insignificante, quien lo quiera puede cantarlo
Solía tratar temas como la fidelidad eterna
Pero eso fue hace mucho tiempo... ahora